De allerlaatste van dit jaar. Ik zit binnen en geniet van mijn groene planten. Buiten regent het al de hele dag, hoewel ze gezegd hadden dat dat alleen ’s morgens zou zijn. Nou ja, Groningen is altijd al dwars geweest.

Maar mijn schattige kleine knotwilgje ziet er stralend uit. De verse uitlopers van de takken zijn mooi rood. En dat is heel toevallig hetzelfde rood als van de muren in de tuinkamer. Kennelijk houd ik van die kleur; ik weet het wel zeker. Vroeger had ik alleen felrood in mijn werk, maar nu krijg ik alle diepe kleuren  rood om me heen. Ik ben er gek op.

De tuinkamer is een fijne plek, maar mijn winkel ook, en mijn werktafel ook. Het hele atelier is een fijne plek, ik ben er hartstikke blij mee.

Nou, volgende week gewoon verder alsof er niets gebeurd is. Een nieuw jaar, een nieuw boekje (alleen moet ik dat nog zien te vinden).

Half elf. De zon begint heel dunnetjes te schijnen over onze tuinen op de wierde van Warffum. Het is vannacht -6 graden geweest, dus alles heeft een wit randje. Heel erg mooi, en het zachtgele licht maakt dat alles straalt. Sowieso de kerstboom van de buurvrouw met lichtjes. Maar alle witte randen van daken en schuurtjes lijken van goud.

Dat wel. Maar sommige planten staan er zo zielig bij dat ik ze het liefste zou willen uitgraven en in bed liggen. Lekker onder mijn dekbed. De Cobaea!! Slap, met knoppen en al. De varens! Krom. De Anchusa! Zo zielig. De Jasmijn. Doodstil in de lucht. De Thunbergia! Zwart.

Kom jongens, allemaal lekker in mijn bed. Kacheltje aan en knuffelen maar. Poes erbij? Poes er ook bij. Wilco erbij? Wilco er ook bij.

Fijne kerstdagen!

Vanwege de kou en de hoge gasprijzen heb ik mijn werkplek verhuisd naar de tuinkamer. Een kleine, geïsoleerde kamer die makkelijk en goedkoper warm te houden is. Het atelier zelf mag dan iets kouder blijven, tenzij de winkel open is natuurlijk. Het scheelt aanzienlijk, en bovendien is het een heerlijk gezellige kamer, want ik heb al mijn tropische planten meegenomen. En ik kijk recht in de tuin.

Dus dit plaatje is vanaf mijn bureau gemaakt. Het was maar een moment zo mooi: de groen-gele takken van de abeel tegen een inktzwarte lucht. En bovenin de boom was een ekster bezig met een lange tak. Wat een prachtige vogel is dat toch!

Op de voorgrond een weelde van klimplanten die allemaal door elkaar tegen het raam groeien. En binnen in de kamer dezelfde weelde dus. Heerlijk.

Het is prachtig weer: donkere indigo luchten met sneeuw en hagelbuien en af en toe een scherp zonnetje. Geweldig. Prachtig, maar koud.

Vanmorgen lag er sneeuw op de dakpannen en in het gras. Het is dus zover: nachtvorst. Dus is heb alle nog bloeiende Cobaea-bloemen afgeknipt en op een vaasje gezet om te schetsen.

Maar het kan mijn aandacht niet vasthouden, want ik ben met iets anders bezig. Ik ben begonnen in een boek dat een ‘middeleeuws’ manuscript moet worden. Zo’n vol boek met allemaal interessante details, teksten en ranken. Het boek moet gaan over klimplanten en de eerste die ik ontworpen heb is de Cobaea. Dat is een heel proces: eerst alle details natekenen, dan abstraheren en vervolgens in een vierkant op de millimeter herhalen in kolommen en vakken. Heel fijn om te doen, en voor mij heel ongewoon, want ik ben meer van de snelle. Vandaar deze snelle bloemen in mijn blog.