Vandaag wilde ik beginnen met een ander weekboek: een natuurdagboek met alles wat er zo’n beetje gebeurt hier in Warffum. Maar het is ijzig koud. De temperatuur is vijf graden onder nul, maar door de stevige wind lijkt het wel -20.

Maar afspraak is afspraak: dus ik ga met handschoenen en dikke jas naar buiten. Ik houd het een kwartier vol. En ik heb weer een aantal dingen gezien die ik niet wist. Bijvoorbeeld dat sneeuwklokjes plat op de grond gaan liggen tijdens de vorst. Dat is een heel raar gezicht als je ze van de week nog vrolijk zag klingelen in de zon. Wat zal dat straks een energie kosten om weer recht overeind te komen. En dat de daslook heel sterk geurt. Waarom eigenlijk bij -20? En dat de tere aconietenbloemen van plastic lijken te zijn. Toen ik in 2013 in Zwitserland een gele anemoon tekende in mijn Flora viel me ook al op dat bloemblaadjes van koude streken iets plastic-achtigs hebben. Als ik ze lospeuter om te tekenen voelen en klinken ze heel anders dan ze eruit zien. Een soort antivries dat later ontdooit misschien?

De boerencrocus liet een intens paars spoor achter op mijn bladzijde, wat ik wel leuk vind. Ik ben benieuwd of het paars blijft.

Wees nou eens eerlijk: is dit geen schatje? Je zult toch maar zoiets krijgen voor Valentijn?! Het lag vanochtend bij de krant op de grond in de huiskamer. Uitstekende plek, bedacht en uitgevoerd door onze poes Siepie.

Uit dankbaarheid ben ik het maar gaan tekenen. Je moet toch wat om te laten zien dat je het waardeert en opeten vond ik niet zo’n goed idee. Bovendien had ik net ontbeten. Het is een spitsmuis en die heb ik nog nooit getekend en bestudeerd. Zijn neusje bestaat uit twee helften die allebei rood zijn. En in zijn pootjes zit ook een spikkeltje rood, alsof de toppen van zijn vingertjes gekleurd zijn. Mijn vergrootglas was niet sterk genoeg om het goed te kunnen zien. Ik heb alles gedetailleerd bekeken en getekend en tot slot wilde ik zijn pootafdruk. Alleen, hoe doe je dat? Ik heb zijn pootje ingesmeerd met rode aquarel en er toen een klein papiertje voor gehouden en afgedrukt. Voelt wel een beetje raar hoor, maar het resultaat is een scherp plaatje van alle bobbeltjes in zijn voet.

Dank je wel Siep, je bent een echte vriend.