Maand:

Het is 5 graden. Ik vind dat meevallen, maar het waait stevig en het miezert. En dat is een griezelige combinatie hier op het Hogeland.

Daarom dacht ik aan iets zonnigs vandaag: huisje ‘Spanje’ langs de Stationsweg aan het spoor. Een schattig wit huisje dat je kunt zien vanaf het perron. Ik schets het elke keer als ik met de trein ga. Sterker nog: ik ga eerder van huis om het te schetsen. Ik heb van allerlei seizoenen sfeerschetsjes gemaakt van deze plek. Het is heel leuk om te zien wat wit doet in een landschap, hoe de kastanje gaat bloeien, hoe de zwarte luchten voorbij trekken…

Dus nu sta ik in de gierende wind zonder handschoenen te krabbelen op het perron. Ik kan echt niet zonder een schets ter plekke omdat ik de maten niet goed kan zien op een foto. En ik wil toch absoluut iets van de sfeer hebben, hoe koud ook. Vijf minuten later ben ik klaar en fiets snel naar huis. Van een mooie naam alleen word je niet warm.

Voorlopig zijn er nog genoeg huizen om te schetsen, alleen al de Oosterstraat is de moeite waard. Het ene na het andere huis is hier interessant en leuk om te tekenen. Dit zijn de huizen van de rijke boeren die een rentenierswoning lieten bouwen voor hun oude dag.

Eerst maar ’s het huis van een bekende. Ik merk dat het toch een beetje eng en privé blijft. En voor ik er erg in heb zit ik aan de keukentafel, daar waar alles gebeurt. Maar ik krijg ook een rondleiding door de tuin en verbaas me steeds weer over al die prachtige uitzichten hier. In steeds weer een heel ander perspectief. En dat komt natuurlijk ook door de hellingen van de terp.

De prachtige Prunus bij het dammetje over de sloot gaat binnenkort bloeien. Ik heb hem alvast een voorsprong gegeven.

De Stationsweg. Dit huis is het eerste wat je ziet als je uit het station komt. Het is één van de drie Groningse huizen die daar staan. Allemaal symmetrisch, maar alle drie totaal anders.

De details zijn prachtig. Ik ben vooral gecharmeerd van de prachtige serre links. En natuurlijk de mooie bakstenen entreepartij. Op de achtergrond de woeste hagelluchten die vandaag langs de horizon trekken. Ook mooi.

Staande op het stenen dammetje over de Warffumermaar zie ik de zon van links over het gras schijnen. Een zacht winterzonnetje op de linkerkant van de lichtolijfkleurige stammen. De bloeiende Hamamelis kleurt extra oranje in dit licht. De bewoonster zegt: ‘Als er een roodborstje op zit, is het nog mooier’. Nou, dat is makkelijk te regelen: mét roodborstje.