Vaasje, Atelier, Amersfoort, dinsdag 25 oktober 2016

vaasje 25 oktober 2016

Bij de kringloop in Naarden kocht ik dit hele kleine vaasje; ongeveer 10 cm hoog. Ik wist niet eens zeker of ik het wel mooi vond, maar het trok onweerstaanbaar mijn aandacht. En voor de prijs hoefde ik het niet te laten….

Ik mòest het tekenen. En terwijl ik het wat beter bestudeerde zag ik dat het penseel van de decorateur alles in één keer had neergezet. Dat betekent dat de klaproosblaadjes met één haal van een rood gevuld penseel zijn gemaakt, de klaverbloemen met een streek van een droog penseel waardoor je meerdere lijntjes krijgt, de asterblaadjes met steeds één langzame veeg paars die aan het eind dikker wordt. Iemand die het vak beheerst dus. Waarschijnlijk geschilderd met plakkaatverf of in ieder geval een dekkende verfsoort. En waarschijnlijk niet meegebakken. Prachtig afgewerkt met glanzend, intens donker zwart.

Wat fijn om te zien dat iemand er zoveel liefde en vakmanschap in heeft gestopt. Dat was het dus.

Percipio, Atelier, Amersfoort, dinsdag 18 oktober 2016

percipio 18 oktober 2016

Deze tekening staat in één van mijn vele themaboekjes. Dit boekje heeft bruin papier dat erg mooi is voor het schetsen van mijn poezen. De bedoeling was dat ik aan de voorkant zou beginnen met kat Percipio (roepnaam Siep) en aan de andere kant met mijn tweede kat Eureka (Muk). Maar die laatste gaat meteen weg zodra ik ook maar een neus getekend heb. Kennelijk houdt ie niet van dat gestaar. Vreemd eigenlijk, want hij heeft meestal zijn ogen dicht.

Siep daarentegen gaat midden op tafel liggen, languit, en het liefst als er cursisten zijn. Onder de warme halogeenlampjes die bestemd zijn voor de tekenaars. Sommige mensen houden er niet van, en dan moet ie van tafel. Maar als er geen les is, is de grote tafel geheel voor hem alleen. Ik verzamel eerst alle kleurtjes die ik nodig denk te hebben, en die leg ik klaar op een kleedje. Vooral de Luminance-potloden zijn erg geschikt met hun mooie zachte kleuren. Dan kan ik aan de slag. Meestal begin ik bij zijn neus, die mooi bruinroze is. Als hij dan blijft liggen kan ik verder. Soms verandert hij van houding, maar omdat die houding vaak terugkomt, vul ik er een tweede bladzijde mee.

Ik ben nu over de helft in mijn boekje, helaas voor Eureka.

Aalscholver, Snelweg A28, Nijkerk, dinsdag 11 oktober 2016

aalscholver 11 oktober 2016

Het was erg druk op de snelweg. Ik reed op de linkerbaan met een gangetje van 80 en voldoende afstand tot mijn voorganger met het oog op files.

Ik zag iets in mijn ooghoek. Links van mij vloog een grote vogel, geen idee wat het was. Ik was verrast en blij met zo’n leuk ‘uitzicht’, waar ik maar een seconde naar kon kijken. Tot ik me realiseerde dat hij dus even hard vloog als ik reed: een vogel die 80 km per uur gaat, wat een grappig idee ! Het enige wat mij verder opviel was een groot licht oog, en een heel lang, gestrekt silhouet.

Ik schets dit soort korte ontmoetingen met een vogel in mijn vogeltjesboek, een klein vierkant boekje met op de rechterpagina een minieme schets, en links de uitgewerkte vogel die ik thuis in dezelfde houding bestudeer uit allerlei vogelgidsen. Daarvoor heb ik een krabbel nodig die ik maak bij de eerste de beste gelegenheid dat ik even tijd heb. In dit geval het stoplicht bij de Hogeweg, onderaan de afslag van de snelweg, dat gelukkig nèt voor me op rood ging.

Het bleek een aalscholver, die inderdaad zo gestrekt vliegt, een licht oog heeft en een kromme vleugel. Dat laatste zal ik de volgende keer vergelijken.

Café, woensdag 5 oktober 2016

café 5 oktober 2016

Eindelijk ben ik beland in het lievelingscafé van mijn echtgenoot. Hij heeft er al vaak over verteld en zei steeds dat ik het wel een mooi plekje zou vinden. Nou, dat had hij goed gezien. Het is aan een klein riviertje met een stalen hangbrug en een prachtige molen, enorm romantisch. We kwamen daar aan na uren rijden en ik was behoorlijk moe, maar wilde per se eerst even aan de overkant van het riviertje zitten om een schets te maken. Het moest erg snel want de snak naar koffie was groot. Dus ik denk dat ik niet meer dan een minuut heb getekend.

Wat een zalige plek, om uren te kijken en te tekenen, want er gebeurt natuurlijk van alles op zo’n kruispunt van weg en water. Ik stel me voor dat het in de zomer een vrolijke drukke boel is hier, en ik zie me hier al zitten met cursisten die ik leer schetsen. Zo snel als ik? Misschien, dat ga ik ze wel proberen te leren.

Ik ben blij dat ik het zo snel kan, want het is toch vele malen leuker dan fotograferen. De paar foto’s die ik gemaakt heb, staan op mijn telefoon en ik kan er niks mee. Uitprinten ja, maar of dat nou zo’n spektakel is weet ik niet.