Ziek. En een natte grijze tuin. Soms zijn er dagen dat je niets moet willen. Gewoon ziek zijn, koffie drinken, in een holletje op een stoel tv kijken. Dat werk.

En toch wil ik een bladzijde maken. Kijken wat er uit mijn handen komt als dit de situatie is. Ooit heb ik een tekening gemaakt met zware hoofdpijn en dat werd een labyrint, maar dan vierkant. Toch interessant vind ik. Ik probeer goed te luisteren naar mijn intuïtie die aangeeft welk materiaal ik moet gebruiken.

Nu heb ik dus behoefte aan mijn indigo-aquarelsketchpotlood. Jazeker, dat bestaat. Het is een heerlijk zacht potlood van Bruynzeel met een mooie kleur, waar je dus ook wassingen mee kunt maken. En het drukt precies de goed sfeer uit. Klaar.

De eerste bladzijde. Ik had het voornemen om iedere week vanaf hetzelfde punt te tekenen, maar daar ben ik nu al weer van afgestapt. Het is veel leuker om een beetje wisselen.

Het is kouder dan ik dacht. Misschien komt het omdat ik de hele dag in de tuin heb gewerkt en nu te koud ben geworden. In ieder geval hield ik het niet lang uit. Dus heb ik de kleuren helemaal uit mijn hoofd gedaan. De meidoornheg is helemaal niet zo paars. Hij is vooral erg bruin en grijs en viezig door alle natte bladeren die er in zijn blijven hangen. De laurierheg is niet zo groen, maar veel donkerder saaigroen. De Clerodendron is niet geel maar vaalgrijs.

En zo kun je de waarheid naar je hand zetten. Vroeger was dat alleen voorbehouden aan kunstenaars en schrijvers. Nu doet iedereen het, zodat je niet meer weet wat waar is en wat niet. Helaas.