Het is weer prachtig zonnig en 11 graden. Ietsje te koud voor lekker, maar ik vind het best.

Ik zit bij de donkerrode tuin. Dat is een heel groot woord voor een stukje van 1,5 bij 1 meter, maar ik doe het ermee. Het is een strook onder de druif en een japanse wijnbes, waar ik in de nazomer heerlijk van kan snoepen. En natuurlijk iedereen die er dan verder toevallig langskomt.

Voor het beplanten ben ik begonnen met een donkerrode brem, een rode Pulsatilla, toen een paarse Ajuga en een Rodgersia, en nu vul ik het aan met donker vlas, rode kool en beemdkroon voor het blauw, klokjes, rozemarijn, allemaal zachtblauw. Donkerrood is vaak een beetje paars van tint, dus moet ik enorm uitkijken met de kleur blauw die ik toevoeg. Dat gaat heel snel vloeken, maar het zacht lilablauw van bloeiende rozemarijn is geweldig.  Kwestie van heel veel in de grond zetten en kijken wat past. Als ik er naar kijk merk ik dat ik het groen uitschakel, ik ben alleen maar bezig met de bloemen. Dat merkte ik pas tijdens het met potlood inkleuren van de vlakken: hier streef ik naar. Voor de kijker, u dus, is het niet te begrijpen denk ik, want dan moeten de bloemen veel gedetailleerder getekend worden. Maakt niet uit, hier ben ik mee bezig dus, en op deze manier. En het werkt.

Het is heerlijk in de zon achter de meidoornheg. De heg is nu dicht en hoog genoeg om de wind tegen te houden. In de verte zie ik de uitlopende bomen bij de begraafplaats, essen, een berk en de hoge Metasequioa.

Het hekwerk in mijn tuin is kaal, en de oude schutting erachter ook. Het is niet gelukt met de groenblijvende braam en de klimopjes zijn nog te klein. Dus het duurt nog een paar jaar voor dat het echt bevredigend groen is daar. Maar op het klimrek ervoor staat een Ampelopsis die roestbruine knoppen heeft, en die groeit als een gek. Eronder staat Rosa ‘Blush Noisette’ te stralen met heel gezond lichtgroen blad. Voor mijn part groeit ze het hele hekwerk dicht, mijn zegen heeft ze want haar bloemen zijn schitterend: heel lichtroze met donkerroze knoppen.

Vandaag is de Clerodendron uit de knop gekomen, en die heeft paarsbruin blad. Een mooie kleur. Ik vind de heel lichte stengels niet zo mooi, net als die van Vitex zijn ze nogal opvallend in een ontluikende voorjaarstuin. Ik heb nog geen goede oplossing gevonden om ze te camoufleren. Misschien hoge muurbloemen. En bij de Clerodendron is het niet storend omdat ik het effect versterkt heb met de bollen kamperfoelie.