Op zondag zijn we verhuisd naar Warffum. Op maandag zijn we teruggereden naar Amersfoort om het huis schoon te maken. Daarna weer naar Warffum voor onze eerste nacht daar. Een ruim huis – vol verhuisdozen – met een grote, lege tuin.

Omdat ik graag zo snel mogelijk een tuin wilde aanleggen, had ik bij mijn lievelingskwekers in Amersfoort een hele vracht struiken gekocht. Die had ik eerder alvast meegenomen naar Warffum. Dus dinsdag heb ik een hele strook beplant met wintergroene struiken, zodat het geheel er al aardig begroeid uit zag. Zelfs na al het werk van de verhuizing had ik energie voor tien om te spitten en te slepen. Dat verbaasde me niets, want hier had ik jaren naar verlangd. ‘Ik ken niemand bij wie de tuin eerder klaar is dan het huis’, zei mijn dochter.

Tussendoor zijn we even naar het wad gereden. Daar, zittend op de dijk, hadden we een adembenemend uitzicht op kwelders in allerlei mooie pastelkleurtjes. Natuurlijk had ik helemaal niets bij me: geen papier, maar ook geen balpen. Terwijl we daar zaten, realiseerden we ons hoe stil het hier is. We keken elkaar gelukkig aan. Toen begon er in de verte een kabbelend geluid en opeens vlogen er duizenden ganzen op. Ze vlogen met een enorm kabaal recht over ons heen naar een meertje achter de dijk. Daarna was het weer stil. Het was een heel indrukwekkend gezicht en geluid. We beschouwden het als een heel warm welkom.

De verhuizing gaat beginnen. We hebben inmiddels de sleutel van ons nieuwe huis en we hebben een plan voor de verbouwing en verhuizing gemaakt. In Amersfoort staat mijn hele verzameling natuurvoorwerpen klaar om te verhuizen. Het was een enorme klus om alles zorgvuldig in te pakken, omdat veel dingen heel kwetsbaar zijn, maar het is gelukt. Morgen huur ik voor de eerste keer een busje om mijn kabinet naar Warffum te vervoeren. In Warffum hangt inmiddels een kleine affiche op de deur van de winkel met een voorproefje van wat komen gaat.

Poes Siep vindt het allemaal best. Zolang er warme lampjes op tafel staan ligt hij heerlijk in zijn mandje. Dozen of geen dozen.

Vandaag moest ik in Zeist zijn en ik had tijd over, dus ik ben een rondje door een oude wijk gereden. Een mooie bosrijke wijk. Prachtige oude villa’s met enorme hulststruiken aan het pad, hoge coniferen naast het huis en grote hagen Taxus. Vooral heel veel wintergroen. Wat geeft dat een rijk en rustig gevoel, zo veel groen in de winter.

Ik heb heel veel foto’s gemaakt van die wintergroene struiken en bomen om te beoordelen hoe hoog ze nu eigenlijk worden. Dat wordt me niet heel duidelijk in de boeken die ik heb, want in werkelijkheid ziet het er toch anders uit. In mijn toekomstige tuin in Warffum wil ik een basis van veel wintergroene struiken. Die geven behalve rust ook een schuilplaats aan veel vogels. Op dit moment is er daar alleen nog een haag van laurierkers bij de buren. Er is geen enkele basis of vorm in de tuin, dus die ga ik maken met een goede keuze aan struiken. Ik heb ze meteen maar gekocht. Vrijdag, als we de sleutel van ons nieuwe huis krijgen, neem ik ze als eerste mee naar Warffum.

Die altijd groene basis ga ik aanvullen met veel besdragende struiken zoals Gelderse roos voor de lijsters, rimpelroos voor de groenlingen, en met stekelige struiken waar de mussen in kunnen nestelen. Daartussen komen de bloeiende planten, waaronder veel bollen, tweejarigen en planten met mooi gevormd blad. En uiteraard veel mooie klimplanten. Dat allemaal later, eerst maar eens het raamwerk.

En de schetsen heb ik gemaakt van foto’s…. ja, ik weet het.