Hij bloeit alleen ’s morgens, dus heb ik vanmorgen meteen een portret getekend. De plant bloeit nu net een paar dagen, dus de bloemen zijn allemaal prachtig vers. Wat een mooie plant. Hij staat voor ons huiskamerraam zodat ik hem ook van binnenuit kan zien. Elke morgen een feest van lichtblauwe bloemen.
Hij komt uit het riviergebied waar hij vroeger massaal stond. Geen idee hoe dat nu is. Van de weg van Zetten naar Wageningen herinner ik me een blauw lint; ’s morgens dan, ’s middags waren het alleen stokjes. Er stond ook volop kruiskruid en agrimonie tussendoor. Alleen zijn de planten daar een stuk korter, ongeveer kniehoogte. terwijl hij hier in mijn tuin manshoog is. Zoals alles trouwens. De hele tuin is manshoog. Dat houdt ook in dat na een flinke storm alles omkiepert, dus ik blijf lopen met hekjes, stokken en touw.
Na de grote hitte en de keiharde buien is de tuin ontploft. Gisteren heb ik eindelijk de planten in de kas weer een beetje kunnen verzorgen: ze hebben buiten gestaan toen het zo heet was, en zijn vervolgens geheel verzopen in de harde regen. Nu kunnen ze weer naar binnen. Wat heeft dat met cichorei te maken? Niets. Hoewel, ik heb nog twee zaailingen voor wie wil.