14. Physocarpus opulifolius ‘Dart’s Gold’- blaasspiraea
In de kleine achtertuin in Amersfoort had ik een kubus van deze Spiraea die ieder jaar als goud precies in de lentezon stond. Een heerlijk gezicht in de donkere tuin. Hier in Warffum staat hij in het zicht van de keuken, midden in de tuin en ik laat hem hier wat hoger worden en knip hem rond. Dat vindt ie best.
Alleen: hij vloekt bij de planten die tegen de schutting staan. Speciaal voor het voorjaar heb ik daar een gele Lonicera gezet, naast de grote gele Euonymus die er al stond. Dat is een heerlijk stel samen, dat nu stralend geel en zonnig is. Het leek me mooi met deze gele Physocarpus ervoor. Alleen is het niet de goede soort geel. Het is een oranje soort geel. Een okerachtige kleur, die meer naar bruin en rood buigt. Apart is dat. Dat merk je dus pas goed als je hem gaat tekenen. Ik gebruik een geel kleurpotlood wat rood bevat en geen groen. Het is dus niet zo gek dat hij vloekt.
Wat kan ik er aan doen zonder de hele struik te slopen? Iets verbindends planten tussen de drie struiken. Of iets wat juist scheiding maakt. Beide kunnen. Ik denk dat het laatste het beste is, dus een donkere plant zoals venkel. Maar ja, die is nog maar 5 centimeter nu. Een Berberis dan? Hou ik niet zo van. Een Cotinus? Is het te vroeg voor. Er is vast wel iets, maar daar moet ik even op studeren. En hij moet er ook nog willen groeien.
En zo ben ik dagelijks bezig met mooie combinaties en schuiven van planten. Wat een heerlijke bezigheid.