Deze Lathyrus is een inheemse plant. Je kunt hem tegenkomen op verlaten veldjes, bouwgrond en bij spoorlijnen. Er staan prachtige planten vol bloemen langs het spoor bij Hoogeveen. Vorig jaar bloeiden ze samen met zeepkruid. Ik zag het omdat de trein daar een tijdje stil stond wegens drukte op het spoor. Ik heb het meteen genoteerd in mijn schetsboekje en thuis uitgevoerd. En wat denk je? Dit jaar was het zeepkruid eerder uitgebloeid, dus vergeet het maar, die fraaie combinatie.
De brede lathyrus is geweldig. In de natuur slingert hij zich over andere planten heen en richt zijn bloeistengels verticaal de hemel in. Dat is goed om te weten want het blad en de stengels worden al snel lelijk. Ze komen vol vraat van slakken te zitten en meeldauw maakt het er niet mooier op. Ik hem hem geplant tussen mijn muurtje met rotsplantjes en de kas. Dat is een smal stukje grond met grind. De stengels liggen plat op de grond tussen de stelen van het zeepkruid en bloeistengels komen zoals verwacht omhoog tot boven de muur. Dat is een lollig gezicht.
Ik haal elke dag de uitgebloeide stengels weg, net als bij de gezaaide lathyrus. Het scheelt een heel stuk in het doorbloeien van de plant. Bovendien is het een fraaier gezicht. Ik heb twee exemplaren: een subtiele witte met ietsje roze, en deze knallende roze.