Ik zit bij de keukendeur met uitzicht op wat ik ooit de ‘rode tuin’ heb genoemd. Er staat niet alleen rood, want dat is me veel te beperkt, maar het is wel de leidende kleur. En dat is puur mijn eigen richtlijn. De planten bepalen namelijk zelf welke kleur dit jaar de boventoon gaat voeren, want er staan veel zaailingen in, zoals overal in mijn tuin. Dit jaar is de rode tuin wel heel erg rood. Dat komt door de bloeiende Crocosmia’s. Deze grote rode heet ‘Lucifer’, de engel uit de hel. Van mij mag het de hemel zijn, zo vrolijk en vurig.

Ik heb een tijdje zitten dubben hoe ik dit geheel zou aanpakken. Met verf? Met waskrijt? Het moet wel kleur hebben, dus geen aquarel, dat heeft te veel alleen maar sfeer. En opeens moet ik denken aan het strand in de Algarve waar we waren met een schetsreis. Het onderwerp was: vlaggen op bootjes op het strand. Een geweldig onderwerp, alleen had ik het al zo vaak getekend dat ik iets anders wilde. Alleen de vlaggetjes, zou dat kunnen? En dan zo dat je wel ziet wat het is. Half abstract dus. Dan moet je dus de vorm van een wapperend vlaggetje goed zien te treffen.

Datzelfde geldt voor bloemen. Ik besluit alleen de kleur aan te brengen, dus al het groen weg te laten (hoewel dat ook een kleur is natuurlijk). Dat werkt alleen als de vormen goed zijn, en daar heb ik nog wel iets in te leren. De Hemerocallissen vooraan bijvoorbeeld kunnen beter. Misschien doe ik het nog wel een keer; het is een leuke uitdaging.