De achterkant van de kerk in de zon met een grote vleugelnoot erachter. Bijzondere leverachtige kleur en zachtgeel. Ik zou nog steeds een studie doen naar de exacte kleuren.

Ik vrees dat het voorlopig even blijft bij deze schets van een paar seconden. Want ik ben helemaal verliefd op de vers gevallen kastanjes op de Hoofdstraat. Het ligt er helemaal vol mee, en ze zijn nog niet kapot gereden. En er liggen van die prachtig witte bolsters bij, die na een paar uur bruin zijn. Dus het is allemaal echt vers. En ik kan natuurlijk niet kiezen dus neem handenvol mee. Ook voor in een schaal.

De allermooiste is toch deze bijna oranjebruine. Die lui van Faber Castell moeten kleurenblind zijn, want ‘kastanjebruin’ is helemaal niet bruikbaar. Ik heb ‘Venetiaans rood’ gebruikt, en daarbij heb ik toch hele andere associaties.