Tijdens mijn rondje silhouetten tekenen in de noordwesthoek van Groningen word ik regelmatig overvallen door een hagelbui. Dan is er geen silhouet te zien en moet ik dus gewoon even wachten. Het duurt allemaal niet zo erg lang, en voor ik het weet is er dan weer een heel stuk blauwe lucht te zien. Geweldig, ik houd er wel van, van die woestheid. Vanuit de auto dan.

Ik besluit de tijd nuttig te gebruiken en schetsen te maken van de lucht. Het gaat allemaal zo snel dat ik nog echt snel moet schetsen ook. Vooral het noteren van de kleuren duurt veel te lang. Vandaar dat ik thuis niet meer precies weet wat ik moet schilderen en tot hoe ver. Ik moet dus de kleuren preciezer opschrijven per vak, want anders worden al mijn luchten ongeveer hetzelfde. Vervolgens gum ik alles uit en schilder met grote vaart de lucht in met heel natte aquarel. En dan maar afwachten.

Het papier krult op, natuurlijk. Het boekje kreunt, maar zo’n schetsje als dit geeft toch aardig weer wat het sfeertje was.