Ik schaam me. Ik beoordeelde op mijn telefoon hoe het weer buiten zou zijn: hm. ’12 graden maar met een zonnetje’, dus kan ik lekker in de tuin zitten schetsen. Een paar meter verderop in de tuin is het zwaar bewolkt, regent het zachtjes en is bitter koud. Zo ver ben ik ook al afgedwaald dus.

Dus heb ik maar wat meegenomen van buiten. Bessen. Er bloeit nog heel veel, maar de bessen gaan het langzamerhand overnemen en verdienen dus een bladzijde. Ik ben trouwens behoorlijk teleurgesteld over mijn Rosa moyesii ‘Geranium’. Alle bladeren zijn er al afgevallen met een duidelijk voedingsgebrek en er zat nog maar één niet aangegeten bottel aan. En dat terwijl ik me een prachtige struik had voorgesteld met mooie flesvormige bottels om de hele herfst van te genieten.

Er is verder ook duidelijk iets aan de hand in mijn tuin. Alles wat wintergroen is wordt aangegeten, liguster, vuurdoorn, kamperfoelie, cotoneaster … , leuk om te tekenen, die ronde hapjes, dat wel. Maar als werkelijk alle struiken dit hebben, wordt het toch wat minder leuk. En er is niemand te zien, geen spoor. Taxuskever, vermoed ik. Dat wordt oorlog.