Alles bloeit nog. Zelfs voor het keukenraam kijken de bloemen van Salivia microphylla ‘Hotlips Purple’ gewoon naar binnen. Evenals de rode Ipomoaea van mijn dochter. Dus heb ik er ook maar een starend boertje bij gezet. Die vond ik bij de kringloop voor 20 cent. Hij staat met zijn handen op zijn rug te turen met een veelzeggende stille glimlach. Hij denkt er duidelijk het zijne van. Ik vind het een geweldig beeldje, heel simpel, heel mooi afgewerkt.

Verderop in de tuin staat sinds vorige week een Aconitum, een late monnikskap. Die zag ik vorig jaar in een tuin bij El Dorado in Zuidwolde nog volop bloeien toen alles al verder kaal was. Die moet ik hebben, dacht ik. En die heb ik nu. Hij is nog klein, het zijn die twee blauwe knoppen vooraan. Ik zie het voor me als hij 1,5 meter hoog is.

Door mijn enthousiasme voor alles wat in deze tuin staat zijn de kleuren allemaal veel te sterk geworden en kon ik er geen wijs meer uit. Dus heb ik gedaan wat mijn leerlingen niet mogen: ik heb met kneedgum de hele achtergrond vaag gemaakt. Nooit meer luisteren naar die juf dus.