Ochtendlicht. Nou ja, om half elf dan. De herfstzon schijnt bij de buren over het gemaaide gras met paarse schaduwen. Het treft me omdat het licht zo helder is.

Ik heb geprobeerd dit nat in nat te schilderen. Dat kan wel, maar je moet tussendoor zorgen dat het papier steeds heel goed droog wordt. En dat heb ik natuurlijk in mijn enthousiasme niet gedaan. Ja, dan wordt het een knoeiboel. Je kunt het wel herstellen als het echt kurk- en kurkdroog is … dus gewoon wat anders gaan doen, en pas terugkomen als het klaar is.

Dus heb ik net (15.30 uur) nog een herstellende laag gedaan en dat maakt het in ieder geval makkelijker om naar te kijken. Moet je ook eens proberen in zo’n ‘Flying Tiger’ boekje. Het is een uitdaging.