‘Moet je niet naar de kerktuin?’, vroeg mijn man. Kerktuin? O ja, het is woensdag. Hebben jullie dat ook? Dat je sowieso nauwelijks meer in je agenda kijkt, laat staan dat je weet welke dag het is? Corona, alles verandert.

De tuin staat vol, de bomen ziten in het blad en de kastanje is uitgebloeid. Dus gaat de blik vanzelf naar boven, naar de kerktoren, maar vooral naar de kauwen die er omheen cirkelen. Hoe teken je kauwen? Het antwoord is: uit je hoofd. Kijk naar het silhouet van één beweging, probeer het te onthouden en teken alleen dat wat je hebt onthouden. Niet meer. Geen snavels toevoegen die je niet gezien hebt. Geen staart als je hem niet gezien hebt. En dat gebeurt zomaar juist wèl, effe nog een krabbeltje, vooral omdat het gedachteloos gaat.

Het is een leuke sport. Een soort jacht, maar dan zonder enrstige gevolgen. Tenzij je een mislukte schets ernstig vindt.