Koud. Nat. Grijs.

Tussendoor is het eventjes droog en ik waag een schets van de kerktuin. Ik heb er natuurlijk niet heel veel zin in om in de koude, natte decemberlucht te gaan tekenen. Er zijn mooiere dagen. En wat zou er nou helemaal te zien zijn? Veel kleur verwacht ik niet.

Weet je wat? Ik ga het helemaal uitbuiten en neem wateroplosbaar materiaal, mijn geliefde Lamy-vulpen. Misschien kan ik die nattigheid juist versterken. Nou, dat werkt. Je kunt lekker krabbelen, al wil de pen niet helemaal stromen met dit weer, maar dat is alleen maar artistiek. Verder kun je je vingers nat maken aan de bladeren en het muurtje, en dan krijg je ook nog leuke kleurtjes die je niet bedacht had. En mensen die langskomen verbazen zich, maar die weten al dat ik behoorlijk vreemd ben.

Opportunistisch, maar dat is mijn kracht. Moeilijke omstandigheden gebruiken als je sterkste punt. Ik vind het trouwens een goed gelukte schets: koud, kaal en nat. Dat lukt nooit als je binnen tekent, en ook niet van een foto.