Wat is de nazomer toch fantastisch. Wél een blauwe lucht en een stralende zon, maar zonder de warmte van de zomer. En die was heet. Vandaag is het 14 graden en ik zit bij de grote esdoorn in de kerktuin. Met Siep natuurlijk.

Wat me opvalt zijn de ielige grasjes van het gemaaide perk geraniums. Ze komen gewoon weer op en gelukkig maar. Grasjes en ronde Geraniumblaadjes. Stralend tegen de donkerte van de bruine aarde en de schaduw van de Taxus.

Ik zit op mijn gele stoeltje lekker onderuit en kleur van licht naar donker. In de schaduw van de stam zie ik de kleuren van mijn potloden niet goed en grijp ik soms mis naar bruin, paars en donkerblauw.

Ik zal een kleurtje monumentengroen in mijn doosje doen, voor die raampartijen die ik steeds weer tegenkom.