Woensdag, dus Schetsdagboek.

Maar ik ben niet in Warffum, maar ergens anders. Jullie mogen raden waar. Ergens waar geen stinsentuin om de kerk ligt, maar een begraafplaats. Er staan heel oude graven die met een prachtig oranjegeel korstmos bedekt zijn, heel mooie kleuren. Er staat ook een heel nieuw graf in de vorm van een houten paal, dat is weer eens wat anders dan een steen, leuk eigenlijk.

De begraafplaats is zo vol dat je nauwelijks tussen de graven door kunt lopen, en dat doe ik dus ook maar niet. Vooral niet omdat er iemand aan het grasmaaien is met zo’n ronde schijf. Ik vraag hem hoe oud de gigantische hulstheg wel niet is die om het kerkhof staat, en hij weet het niet. ‘Hij stond er al toen ik klein was.’ Ik schat de man ergens in de zeventig, maar ik vermoed dat de heg veel en veel ouder is, want de stammen zijn wel zeven centimeter in doorsnede, en zo hard groeit hulst nou ook weer niet.

Het motregent en ik probeer er nog wat van te maken, maar het gaat steeds harder regenen dus ik zal ergens moeten schuilen. Jammer. Thuis maar verder afmaken.