Dat is eigenaardig. Ik heb een schets gemaakt van de regenboog en de kleuren moest ik onthouden. Niet alleen omdat ik die niet bij de hand had, ook omdat die zware hagelbui vrijwel meteen naar beneden kwam. Dit was dus wel een heel snelle schets.

Maar wat zo vreemd is, zijn de kleuren. Ik wist dat ‘rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo, violet’ bijna nooit klopt, maar iets zoals dit heb ik nog nooit gezien. En toch is dat wat ik heb onthouden op weg naar mijn aquareltafel: lichtgroen, citroengeel en roze-paars. Ik kan me niet voorstellen dat dit goed is. Nou ja, niemand kan het controleren.

Dat ons huis hoger op de wierde staat dan dat van de achterburen, is hier heel goed te zien. Het fijne is dat je daardoor altijd veel van de lucht ziet. En de mooie takken van de es, die al een beetje groenig kleuren, zeker met dat felle straaltje zonlicht. ‘Een gemene, vieze lucht’, zei mijn oma altijd, met een zurig vertrokken gezicht.