Ik houd me elk jaar bezig met de uitroeping van ‘De Dag’. Dat is de dag dat alle bomen net in blad staan en allemaal een verschillend kleurtje hebben. Het begint in het vroege voorjaar met de twijgen van populieren en wilgen, maar het telt pas als ze allemaal blad hebben. Meestal is de eik het laatste en is het dan dus tijd. En dan moet het nog mooi zonnig zijn ook, want anders zie je het hele effect niet van het licht op de jonge bladeren. Vandaag is het zover. Ik ben de enige die in de jury zit, dus het is altijd goed.

We gaan dus bomen tekenen vandaag. Ik pak mijn fiets en schetsboek en maak een rondje door de wijk. Schothorst is een heel groene wijk met grote grasvelden en veel bomen. En omdat de tuinen over het algemeen zijn aangelegd na de bouw van de wijk in 1972, zijn de struiken en bomen volwassen. Daar houd ik van.

Ik stap van mijn fiets bij iedere boom die er mooi uitziet en niet te dichtbij staat. Dat is belangrijk omdat het anders veel te gedetailleerd en te groot wordt. Ik schets hem en schrijf de kleuren en de naam erbij. Het zijn bomen die ik jaren geleden ook eens getekend heb, maar dat was in de herfst en toen ging het om de individuele herfstkleuren van elke boom. Ach, elke dag is mooi.