3. Hedera helix ‘Erecta’ – stijve klimop
Eén van mijn eerste aankopen zijn de Hedera’s. Ik heb meer dan 10 soorten, en ze zijn allemaal helemaal verschillend. Van kleur, maar ook van vorm. Ik heb er die geel met groen zijn, op verschillende manieren, wit met groen, en één met heel aparte kleuren viridiaan, om mijn cursisten te verrassen. Ik heb hele kleintjes, eentje met lange bladpunten, en een grote Ierse klimop. Vroeger vond ik die Ierse niet mooi met zijn grote, wat slordige hangbladeren, maar op een grauwe dag in de winter ben ik er heel blij mee. Hij verdrijft alle grijzigheid.
Deze stijve klimop is een niet klimmende plant, hij groeit dus zelfstandig de lucht in zonder steun. Dat lijkt mooi, maar daardoor wil hij nog weleens omkieperen. Hij staat vaker schuin dan me lief is, dus steun ik hem onder een gele roos en naast een rozemarijn. Hij groeit niet zo heel geweldig. Ik lees dat hij veel meer vocht moet hebben, dus ik ga hem een beetje extra vertroetelen in het voorjaar. Dat zou ook de reden kunnen zijn dat zijn stengels nogal snel afbreken.
Ik wil hem graag houden, want ik ben verliefd op zijn grafische silhouet, en dat is wat ik steeds weer teken. Het liefst met zwarte inkt, dan krijg je een heel mooie zwarte vorm als een logo. De manier hoe de blaadjes tegen de stengel aan staan vind ik fascinerend.
Wat ik altijd zo vreemd vind is hoe moeilijk klimop te vermeerderen is. Het duurt een eeuwigheid voordat een stekje wortels heeft, en dat zou je niet denken. Nu, na 10 jaar tuinieren, moet ik de groei van mijn klimoppen in de gaten gaan houden. Het is nog geen plaag geworden. Dat wordt het ook niet want ik houd elk stengeltje in de gaten.