11. Tranchystemon orientalis – orientaals komkommerkruid
In de winter is deze plant een rommeltje van grote zwarte bladeren. De grote bladeren van vorig jaar. Hoewel ik altijd de neiging heb om ze weg te halen, laat ik ze altijd liggen bij wijze van gratis mulch. Want opeens, als er een paar lentezonnetjes zijn geweest, verschijnen er dikke knoppen vlak boven de grond. Alsof ze onder de grond in knop zijn gekomen.
En een dag later gaan die opeens bloeien. De bloemen bestaan uit een koker van helmdraden die knalrose is en bloemblaadjes die als een lintje gekromd aan de bloembodem vastzitten. Heel miniem allemaal, maar echt opvallend door de kleur, die echt hardblauw is. Dan zie je dat blauw tegen het diepe zwart, en daar houd ik van. En nog iets later gaan de stengels rekken en komt de bloem steeds hoger te staan. Tegelijkertijd komen de bladeren uit de grond en ontvouwen zich langzaam tot heldergroene, grote ruwharige bladeren. Die bladeren zijn opeens stralend lichtgroen en bedekken elkaar zo mooi dat er geen onkruidje te vinden is. De rest van de zomer geen omkijken naar. En alleen maar prachtig mooie vormen. Wat ik erg mooi vind is mijn zilverschoon die daar tussendoor groeit en hoge zilveren bladeren rechtop naar het licht laat groeien.
Ik vind het een topplant. En hij zou dus veel meer moeten worden gebruikt. Vooral in steden lijkt het me een aanwinst, dat groen. En natuurlijk vooral voor de hommels, die heel blij zijn met deze vroege bloeier. Want op de wilgen na is er nog niet zo heel veel stuifmeel te vinden.