woensdag 20 mei 2020

woensdag 20 mei 2020

Zonnig en warm.

Ik loop eerst rustig een rondje door de volgroeide kerktuin. Alles is enorm hoog geworden en de grond ligt helemaal vol afgevallen kastanjebloemen. De meeste bollen zijn uitgebloeid. Het gras ziet zijn kans… Dat het binnenkort gemaaid wordt moet je maar niet doorvertellen, dat is zo pijnlijk.

De voorjaarszonnebloemen staan er prachtig bij, hoog en vrolijk. Wat is dat toch een heerlijke plant. In mijn eigen tuin heb ik één exemplaar in de heg staan. Hij steekt nu zijn gele kopje in de lucht, en dat is een heel grappig gezicht, alsof hij om de hoek kijkt met zijn platte gele snoetje.

Het tekenen: ik viel op de vormen van het vingerhoedkruid langs de kerkmuur. Daar horen ze te staan vind ik, mooi rechtop langs een rustige muur.
Ik hoorde mezelf zeggen: onderwerp? De lange stengels met vreemd gevormde knoppen. Materiaal? Pen. Schaduwen met potlood. Methode? ‘Mierenwandeling’ in de verte. (als u dat niets zegt, zou ik een prive-les bij mij volgen) Uitwerking? Natte aquarel over potlood.

En wat ik leerde? Dat de schaduwen de richting hebben van de ondergrond. Op de bestrating lopen ze een andere kant uit dan op de kerkmuur. Het is logisch, maar dat is alles als je het eenmaal weet, zou Cruyff zeggen.

woensdag 20 mei 2020