Winteraconiet, atelier

Winteraconiet, atelier, woensdag 31 januari 2018

winteraconiet 31 januari 2018

Eindelijk. Eindelijk. Er komt iets boven de grond. Sterker nog, op allerlei plekken staat het wit van de sneeuwklokjes, en wat nog leuker is, geel van de winteraconieten. Want die heb ik nog nooit zo veel gezien als hier. Sommige plekken onder de bomen zijn helemaal stralend geel als de zon een beetje schijnt. Vorig jaar heb ik één van mijn eerste schetsen geprobeerd bij de pastorie in Warffum, waar het een geel feest is van aconieten. Maar het was veel te koud en nat toen om te schetsen.

Ik teken vandaag meteen een sneeuwklok op de bladzijde met witte bloemen in mijn ‘Kleurboek’. En ik teken hem nog een keer in mijn ‘de andere Flora’, deel III alweer. De laatste plant die ik daarin heb getekend is een eigenaardige schermbloem uit Nancy, getekend in juni 2016 (Laserpitium latifolium). Twee jaar later ga ik gewoon door, sterker nog, ik ga een heleboel planten tekenen die hier groeien en die ik nog niet heb.

Het is nog lastig om die voorjaarsbloemen te tekenen. Praktisch gezien dan, want de geplukte knoppen gaan in het warme atelier vrijwel direct uit elkaar en zijn heel snel volkomen uitgebloeid. Nooit geweten dat die aconieten zo zalig ruiken.

Winteraconiet, atelier