Suikerbieten, Uithuizen

Suikerbieten, Uithuizen, zondag 10 september 2017

suikerbieten uithuizen 10 september 2017

Mijn wekelijkse schetsrondje ging naar de polders ten noorden van Uithuizen. Een heel fijn gebied waar ik vaak kom. Na een bezoekje aan café ’t Zielhoes bij Noorpolderzijl wilde ik doorrijden naar de Klutenplas. Dat is een nat gebied waar veel vogels uit de wadden foerageren. Maar zoals altijd zag ik onderweg zoveel dat ik er nooit aankwam.

Bijvoorbeeld dit. Een enorme berg suikerbieten, net geoogst en wachtend op vervoer. Ik parkeerde mijn auto, en gewapend met windklem en tekenspullen ging ik uit de wind achter de berg staan, zodat ik ook het sporadische verkeer niet hinderde. Maar het waaide veel te hard om me te concentreren, dus ik ben maar op de grond gaan zitten. Toen rook ik de geur pas goed: een zoete, grondige geur die me ergens aan deed denken…

Aan de bieten in de koeienstal bij boer Breunissen in Wageningen, waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Alleen denk ik dat het toen voederbieten geweest moeten zijn. Misschien ruiken ze ongeveer hetzelfde. Ik weet nog dat ik ze klein mocht malen in de snijmachine. Dat was een grote gietijzeren bak op pootjes met een draaiwiel eraan en een geribbelde tekst op de zijkant. Tot mijn verbazing hoefde je er niet eens zo veel kracht op te zetten. Als klein meisje van een jaar of acht draaide ik aan het wiel middenin de stoffige stal tussen de hard snuivende koeien. En stiekem proefde ik een scherfje biet, en het smaakte net als nu, fris en zoet.

Suikerbieten, Uithuizen