Laaghangende wolken

Laaghangende wolken, Lauwersweg, Uithuizen, vrijdag 14 september 2018

laaghangende wolken

Een van onze vrienden had een paar dagen geholpen met het schilderen van de nieuwe raamkozijnen in ons huis. Monumentengroen en ivoorwit, prachtig. We waren heel blij met deze hulp wat ons ook weer actiever maakte om het huis te onderhouden.

De laatste avond na het eten vroeg hij “Even een frisse neus halen bij het wad?” Het leek me niet echt het mooiste weer voor een adembenemende zonsondergang, maar het wad is eigenlijk altijd wel mooi. En bovendien was het wel een goed idee om de week zo af te sluiten.
Het is alleen een stukje rijden met de auto, want je kunt niet overal bij het wad komen. Met de fiets lukt het nog wel om ergens tussendoor te piepen of door een hekje te sluipen, maar auto’s willen ze kennelijk niet overal. En geef ze eens ongelijk. Mijn favoriete plek is de Lauwersweg, vlak bij Valom. Daar is een grote poel met vogels en een kijkhut van Natuurmonumenten. En het wad achter de dijk is wijds en prachtig. Je kunt er rechts het Duitse eiland Borkum zien.

Ik heb een heel snel schetsje gemaakt en pas de volgende dag ingekleurd. Helemaal links was een vaag streepje oranjegeel te zien, met daaronder het baken op het eiland Rottumeroog. Volgens mij was het allemaal wat donkerder, want de zon ging al bijna onder. Toen we door de Noordpolder reden op weg naar huis (wat ik altijd nog een bijzondere gedachte vind na een jaar…) zag ik de felrode gloed van de ondergaande zon. Alsof de zon nog even wilde melden dat-ie best spectaculair kon zijn.

Koeien schetsen, Noordpolderweg Warffum, donderdag 16 augustus 2018

koeien schetsen

Er zijn drie deelnemers voor de workshop ‘koeien schetsen’. Dat is mooi. In het atelier leg ik uit hoe dat in z’n werk gaat en hoe je dat buiten doet. Vervolgens gaan we met de auto naar een plek in de Noordpolder. Daar weet ik een weiland met verschillende koeienrassen. Er staan blauwbonte koeien, roodbonte, witte en zwarte. Bovendien staan er behalve koeien ook kalfjes en stieren.

Het is schitterend weer, niet te warm, niet te koud, droog en vrij windstil. Beter kan eigenlijk niet. Ik heb tuinstoeltjes meegenomen zodat iedereen relaxed kan zitten. We hebben een heerlijk uurtje.
Die schetsen zijn pas echt leuk na een simpele toevoeging van kleurpotlood.

En wat ik mezelf had voorgenomen: ik heb een serie mooie foto’s gemaakt voor de volgende les.

De kleuren van Ewsum, Middelstum

De kleuren van Ewsum, Middelstum, donderdag 2 augustus 2018

kleuren van Ewsum

Dinsdag begonnen aan mijn project in de tuinen van Ewsum. Ik wilde heel graag een grote tekening maken die de sfeer van de tuinen weergeeft. Ik heb toestemming om bloemen te plukken en een plek om te werken in de theeschenkerij. Heerlijk. Buiten heerst op dit moment een tropisch klimaat, binnen valt het mee, en zit ik hard te werken.

De eerste bloem was een Phlox paniculata. Moeilijk, maar lekker vertakt, zodat ik er van alles achter kon plakken. De bedoeling is dat ik eerst een strook maak van grote bloemen met felle kleuren, dan een strook erachter met langere bloemen en pas op het laatst een aanvulling met grassen en knoppen. Na het tekenen van de Phlox moest ik dus wat kiezen wat bij die kleur past. Het werd een Rudbeckia nitida. Daarna een Zinnia. En vervolgens moest ik drie kleuren en vormen onthouden voordat ik de tuin inliep om er iets bij te zoeken. Dat vereiste concentratie, dus ik kon onderweg niet gezellig babbelen met iemand.

Nu ben ik aangeland bij de tweede rij bloemen, de langere, zoals de fantastische paarse Lobelia. Ik wil de prent zo fel mogelijk hebben van kleur, dus deze moet er absoluut bij, en de lichtblauwe Salvia: oooh wat een beauty.

Rode maan, spoorweg Warffum

Rode maan, spoorweg Warffum, vrijdag 27 juli 2018

rode maan

Gisteren even naar ‘stad’ geweest om kleurpotloden aan te vullen. Die koop ik bij een speciaalzaak. Ik gebruik het liefst Faber-Castell ‘Albrecht Dürer’, kleurpotloden met een aquarelfunctie (die ik overigens niet toepas). Ze zijn duurder dan de gewone. Maar omdat ik graag kleur met veel druk van mijn hand, houd ik van deze wat vettere kleurpotloden. Ik heb het gehouden bij een kapitale uitgaaf van 6 kleuren, dat is voorlopig genoeg, gezien de prijs van één potlood.

Er zat een mooie rode bij. Die wilde ik ’s avonds gebruiken voor de rode maan. Tenminste, die rode maan was aangekondigd en ik had het helemaal voorbereid. Ik had om een uur of negen de lucht getekend met silhouetten van de bomen en struiken in onze tuin. Later begreep ik dat de rode maan vooral bij een lege horizon bekeken moest worden, dus om tien uur ging ik met mijn man naar de spoorlijn, waar je ruim uitzicht hebt op de akkers ten zuiden van Warffum. Er stond een heel stel zwarte schimmen die gedag zeiden. Eéntje wenste er zelfs ‘Gelukkig Nieuwjaar’. Inderdaad was het ongeveer hetzelfde sfeertje, alleen warmer.

Er was een maan. Een heel kleintje. En hij had een kleurtje: bleek oranje. En er was Mars, en dat was toch nieuw.

Rode lathyrus, atelier

Rode lathyrus, atelier, zondag 22 juli 2018

rode lathyrus

Het is zondagmiddag dus het atelier is open. En vandaag wel heel letterlijk. Het is erg warm. Daarom staat de deur wijd open en tocht het lekker door. Je kunt van de winkel, door de lesruimte, door de tuinkamer, rechtdoor lopen naar de tuin.

Ik zit lekker achter mijn tekentafel en werk aan mijn kleurboek. Als pauzeobject teken ik even heel snel de Lathyrus die in een vaasje voor mijn neus op tafel staat. En het ruikt heerlijk. Ik heb de bloemen zelf gekweekt uit zaad dat ik ter plekke gezaaid heb in mijn nieuwe tuin. Alles groeit als kool en bloeit overdadig. Deze Lathyrusbloemen zijn diep wijnrood en de stelen en kelkjes grijsgroen.

Het vaasje heb ik vorig jaar gekocht bij een kringloopwinkel. Zomaar, omdat het 30 cent kostte en ik viel op de mooie kleurcombinatie. Laat dat nou exact dezelfde zijn als van deze Lathyrus. En het zijn ook nog eens de kleuren die we gaan gebruiken in het interieur van ons huis. Prachtige kleuren.

Tonen, Rottum

Tonen, Rottum, vrijdag 6 juli 2018

tonen Rottum

De les van vandaag vindt buiten plaats. Het is prachtig zonnig en 24 graden, zonder al te veel wind, ideaal dus. Ik heb stoeltjes meegenomen in de auto zodat we heerlijk kunnen zitten op een landweggetje met uitzicht op Rottum en Kantens. Ik zorg altijd dat ik contact heb met de boeren die langs komen. Verschillende boeren hebben hun wijsvinger al opgestoken – een nauwelijks waarneembaar gebaar – dus ik neem aan dat het daarmee in orde is.

De les gaat over potloodtonen. Hoe maak je een dorpje met bomen op een terp? Ik heb stiekem al gekozen voor de westkant van Rottum, omdat ik weet dat je daar de kerktoren kunt zien. Dat scheelt een stuk in de herkenning. Het was een heel gepuzzel. Toen we klaar waren met de les, zagen we deze sloot met uitzicht op Kantens in tegenlicht: .. mooi. Heel mooi, dat wel. Alleen moest ik even hard nadenken over de instructie. Hoe doe je dat? Welke beweging maak ik met mijn potlood en hoe geef ik de verschillende soorten planten aan?

Achteraan beginnen bij de horizonlijn. Die partij heel zacht grijs maken voor het tegenlicht. Dan de koeien. Ik maak even een voorbeeld links onder op mijn bladzijde: ‘een koe is een rechthoek met een driehoek eraan die naar beneden wijst, meer niet’.
Dan het riet. Dan het water. Dan het gras. ‘En hoe doe je dan dat licht op het gras?’ Geen idee, misschien wel gewoon niet.

Grasanjer, atelier

Grasanjer, atelier, vrijdag 29 juni 2018

grasanjer

Vorig jaar was ik in de Hortus van Haren en toen viel ik als een blok voor de geweldige grasanjers die in de rotstuin groeien. Vooral de soort met een diep roodpaars hart vond ik prachtig. En de geur bracht me een paar duizend kilometer verderop naar de Pyreneeën en jaren terug. In een enorme weide vol met prachtanjers liep ik met mijn twee kleine dochters. Ik zal het nooit vergeten, die bedwelmende, zwaarzoete geur. En wat een variatie aan kleurtjes tussen hardroze en wit.

Dit jaar wilde ik hem tekenen en vroeg toestemming aan de Hortus om een exemplaar te plukken. Dat was best als ik me wilde melden. Het kwam er een tijdje niet van en toen ik toch uiteindelijk naar Haren ging, waren ze bijna allemaal uitgebloeid. Op één na. Ik heb hem laten ruiken aan de baliemedewerksters.

Volgend jaar beter. Dan ga ik een groot portret van ze maken met fantasieën en ontwerpen erbij. Kan ik me nu al op verheugen.

Op Roakeldais, Warffum

Op Roakeldais, Warffum, donderdag 28 juni 2018

op roakeldais

Op Roakeldais betekent ‘Op goed geluk’. Het is een jaarlijks terugkerend internationaal dans- en muziekfestival, waardoor heel Warffum een paar dagen op z’n kop staat. Dansgroepen en musici logeren bij de bewoners van het dorp, maar ook van de omliggende dorpen. En ze komen uit alle delen van de wereld: Colombia, Mexico, Ghana, Amerika, Indonesië, Moldavië, Rusland en nog meer. Ze voeren traditionele dansen uit, maar ook heel moderne, en de kostuums zijn een genot om te zien.

Moeilijk te tekenen, dat wel. Vandaar deze Moldavische rijdansers, die staan redelijk stil en bovendien doen ze allemaal hetzelfde, dus je kunt van de één op de ander verder tekenen. Ze hebben zandkleurige kostuums die prachtig geborduurd zijn met rode steekjes. In het diepzwarte haar van de dames een felrode strik. De jongens dragen een koddig mutsje, dat je eerder bij Kees Verkerk zou verwachten.

Sebastiaan is een jonge danser. Hij werd geïnterviewd door de gastvrouw, die van hem een knuffelmoldaviër maakte. Een soort retriever.

Rijpe oogst, Wageningen

Rijpe oogst, Wageningen, dinsdag 26 juni 2018

rijpe oogst

Opeens was ik in Wageningen. Ik kom er oorspronkelijk vandaan en mijn man heeft er in een kunstcommissie gezeten. We zouden daar een try-out van een kunstproject bijwonen, en omdat we zouden overnachten bij vrienden, was het de reis meer dan waard.

De try-out was een succes, dus het project gaat door. Maar wat ik het grootste succes van gisteren vond, was het huis van deze vrienden in Wageningen. Tijdens het ontbijt heb ik alles heel zorgvuldig zitten bestuderen. De kleuren licht-zeegroen en donker bordeaux zijn de basiskleuren die overal terugkomen. Samen met een heel subtiel strookje goud soms. Verder zag ik heel veel donker-okergeel, een heel warme kleur, die me deed denken aan rijpe oogst. Deze kleuren komen door het hele huis terug, vooral het zeegroen. Maar het huis ademt niet de sfeer van designers, integendeel, het is een warm en heel gezellig kunsthuis van mensen die kunst maken en verzamelen, boeken (heel veel boeken) schrijven en lezen en vrienden uitnodigen en lekker eten en drinken. Zo’n huis als in de betere films. Overal staan beeldjes uit allerlei landen, prachtige kunstobjecten, schilderijen, foto’s, maar ook een gek knalroze voorwerp dat ik niet kon thuisbrengen. En een jukebox, middenin de kamer. Dus geen bedacht design, maar ontstane verzamelingen, organisch in het huis gegroeid. Ze gaan er niet prat op, pronken er niet mee. Een levend huis om in te leven.

Dank voor deze mooie ervaring. Het deed me denken aan het huis van mijn tekenleraar vroeger, het huis van mijn inspirator in Ruurlo, het huis van mijn schoolvriendin vroeger. Huizen van mensen die geïnteresseerd zijn in mooie dingen en zich ermee omringen.

Frederick Franck

Frederick Franck, dinsdag 13 juni 2018

Frederick Franck

Deze week had ik twee cursisten die een verblijf van twee dagen in Warffum combineerden met cursus in mijn atelier.

De les begon met het bewerken van een zwart vierkant boekje. De buitenkant werd beplakt met knipsels uit mijn archief op kleur. Dit doe ik om het boekje persoonlijker te maken, maar ook om te laten ervaren hoe je makkelijker keuzes kunt maken. Daarna een les over de Mierenwandeling als methode. Met een vrij langzame wandel-mier om te beginnen, maar later een mier met fietsondersteuning. Je verzint het niet. Het blijft een vondst en een lollige methode die mensen aanspreekt, en wat belangrijker is: het is meditatief en werkt uitstekend om geconcentreerd te blijven. Het is eigenlijk precies wat ik al die jaren heb bewonderd bij schrijver/tekenaar Frederick Franck en wat hij me adviseerde in een lange brief: ‘Je hebt het, maar vind je eigen woorden’. En die heb ik dus gevonden: een methode die heel goed bij mij past, met humor, maar intussen bloedserieus.

Het resultaat is een impressie van het landschap, gemaakt op een oosterse manier, maar in je eigen handschrift.

Top