Collage

Collage, atelier, woensdag 31 oktober 2018

collage

Geen schets, geen tekening, maar plaatjes en teksten.

Het kost me moeite om het schetsdagboek vol te houden. Trouwe lezers zullen merken dat ik af en toe een week oversla. Hoe komt dat? Ik ben wat meer bezig met mijn eigen werk dan met het lesgeven en dus ook schrijven over tekenen. Aan de ene kant is dat praktisch, gewoon omdat er minder cursisten zijn, maar aan de andere kant is het ook een wens om meer werk te maken. Me te vernieuwen en uit te zoeken wat ik hier in Noord-Groningen wil. En wat ik wil is boeken maken, schrijven, tekenen, en nog eens tekenen en schrijven.

Ik wil hier alles vastleggen wat ik niet ken, wat ik mooi vind en wat me raakt. Op het gebied van de natuur, maar ook de architectuur en het landschap. Het eerste jaar heb ik me helemaal suf getekend aan een boek over het Hogeland, waar ik binnenkort serieus mee aan de slag ga. Daarna heb ik alle silhouetten van dorpen getekend die ik hier kon vinden. Ik heb een enorme honger naar tekenen. Ik dacht dat ik die al geblust had, maar het laait hier weer helemaal op. Daarnaast ben ik enorm fanatiek bezig met het aanleggen van een cottagetuin achter ons huis, waarbij mijn oorspronkelijke tuinbouwopleiding volledig tot zijn recht komt. Ik heb nog nooit zo’n grote tuin gehad waarin alles kan wat ik in mijn hoofd heb.

Het wordt nu winter. De tuin staat stil. De natuur ook, maar mijn hoofd niet. Ik wil schrijven, nieuwe dingen maken en tekenen. Boeken die ik half af heb eindelijk eens vervolmaken. Nieuwe ideeën uitwerken. Exposeren. Werk in opdracht maken.

Mijn schetsdagboek moet een tijdje wachten. En mijn lezers ook. Pauze. Ik weet niet voor hoe lang. Ik heb trouwens geen idee met hoeveel jullie zijn. Doe maar eens een berichtje.

Kleurpotloden

Kleurpotloden, atelier, maandag 8 oktober 2018

kleurpotloden

Ik werk graag met kleurpotloden als ik heel intensief en gedetailleerd wil tekenen. Botanisch verantwoord. Als je met je neus op het onderwerp zit, ga je steeds meer kleurtjes zien in je onderwerp, en breng je die millimeter voor millimeter aan. Dat kan heel prachtig zijn. Het geheel wordt daardoor levensecht en heel intens. Maar dat doe ik eigenlijk alleen als ik iets heel gedetailleerd wil tekenen, bijvoorbeeld omdat ik wil laten zien hoeveel kleuren er wel niet in zitten. Schelpen bijvoorbeeld, zijn ideaal om op die manier heel mooi te tekenen. Of een dode vogel zoals de koperwiek die ik vorig jaar vond. Dan is tekenen meteen een soort meditatie en ode aan het dier.

Meestal wil ik juist heel snel tekenen omdat ik er vaart in wil hebben, of gewoon omdat ik zelf vaart heb (= haast). Ik houd ervan om de tekening precies te maken en de kleuring heel snel. Dan is aquarel het meest geschikte medium. Daarmee kan ik in een veeg al het gewenste resultaat bereiken. Alleen vereist dat uiteraard oefening: Welke veeg? Hoe snel? Hoe droog? Na veertig jaar werken heb ik dat onderhand wel onder de knie.

Een van mijn cursisten kwam voor de les aan met een schaal vol van deze dieprode appels. Wat een prachtig gezicht! Op tafel lagen de kleurpotloden nog van de workshop gisteren, dus ik begon meteen te krassen. Terwijl we samen aan het praten waren over van alles, heb ik deze tekening zitten maken. Ik vind het resultaat geweldig. Misschien is de juiste houding voor kleurpotlood met snelheid dan ook: een beetje achterover geleund, terwijl je lekker aan het leuteren bent.

Journaling

Journaling, atelier, donderdag 4 oktober 2018

journaling

Geen dieren vandaag. Ik ben niet zo van die Dagen. Hoewel we gisteren Het Leidens Ontzet hebben gevierd met wittebrood en haring, (wat ook een dier is) maar daar hoeft het niet speciaal een dag voor te zijn.

Mijn boekje is bijna vol. En voordat ik een nieuw boekje begin sluit ik het vorige af. Op de allerlaatste bladzijde maak ik met mooie kleuren of vormen of mooie letters een afscheidsbladzijde. Een soort samenvatting wat ‘we’ allemaal samen beleefd hebben. Dat is een soort dankwoord aan het schetsboekje, maar in feite dus aan mezelf en een ode aan het leven. Die bladzijden zijn fijn om te zien en leuk om later te lezen. En het is vooral een mooi gevoel om een boekje zo af te ronden.

Tijdens mijn laatste lessen heb ik veel tips gegeven over het afmaken van schetsbladzijden en over journaling. Journaling is een term die uit de VS en Canada komt, en het houdt in dat je de bladzijden in je schetsboek bewerkt en uitwerkt. Dat kan heel mooi zijn en heel bevredigend, maar ik vind het jammer als er alleen nog maar aan tafel gewerkt wordt, waarbij elke bladzijde vanzelf een kunstwerk wordt. Voor mij blijft het uitgangspunt: eerst een schets maken van iets dat je raakt. Cathy Johnson pleit daar ook voor. Vandaar deze lijstjes met te schetsen onderwerpen, om u te stimuleren.

Tegenlicht

Tegenlicht, Genemuiden, donderdag 27 september 2018

tegenlicht

Dankzij internet kom je nog eens ergens. Op zoek naar een mooie sisal vloerbedekking voor onze tuinkamer kwamen we op internet uit in Genemuiden. Van oudsher bekend om zijn ‘Genemuider matten’, dus dat klopt wel. Genemuiden ligt dichtbij het veengebied rond Giethoorn waar veel biezen werden verbouwd voor het vlechten van matten. In Genemuiden is een heel aardig museum over deze oude technieken.

Ik was vorige week langs geweest om een groot stuk sisal te halen. In een hal met honderden rollen sisal keek ik mijn ogen uit. Een jongen op een heftruckje met een enorme paal aan de voorkant steekt de rollen zo uit de stapels vandaan. Het apparaat is voer voor scènes uit een James Bond film, maar dit terzijde. Gisteren gingen we terug omdat de maat van het stuk tapijt niet klopte.

Op weg naar Genemuiden dachten we een bezoekje te brengen aan Giethoorn. Ooit eens geweest toen we allebei nog kind waren, en daarna nooit meer. We reden langs het grote kanaal evenwijdig aan het dorp en keken in een van de toegangswegen van het dorp. Dat was meer dan genoeg. We hoeven er niet heen. We houden het bij de herinnering van vroeger. Dat lijkt ons veel beter. Genemuiden is een stuk rustiger.

Laaghangende wolken

Laaghangende wolken, Lauwersweg, Uithuizen, vrijdag 14 september 2018

laaghangende wolken

Een van onze vrienden had een paar dagen geholpen met het schilderen van de nieuwe raamkozijnen in ons huis. Monumentengroen en ivoorwit, prachtig. We waren heel blij met deze hulp wat ons ook weer actiever maakte om het huis te onderhouden.

De laatste avond na het eten vroeg hij “Even een frisse neus halen bij het wad?” Het leek me niet echt het mooiste weer voor een adembenemende zonsondergang, maar het wad is eigenlijk altijd wel mooi. En bovendien was het wel een goed idee om de week zo af te sluiten.
Het is alleen een stukje rijden met de auto, want je kunt niet overal bij het wad komen. Met de fiets lukt het nog wel om ergens tussendoor te piepen of door een hekje te sluipen, maar auto’s willen ze kennelijk niet overal. En geef ze eens ongelijk. Mijn favoriete plek is de Lauwersweg, vlak bij Valom. Daar is een grote poel met vogels en een kijkhut van Natuurmonumenten. En het wad achter de dijk is wijds en prachtig. Je kunt er rechts het Duitse eiland Borkum zien.

Ik heb een heel snel schetsje gemaakt en pas de volgende dag ingekleurd. Helemaal links was een vaag streepje oranjegeel te zien, met daaronder het baken op het eiland Rottumeroog. Volgens mij was het allemaal wat donkerder, want de zon ging al bijna onder. Toen we door de Noordpolder reden op weg naar huis (wat ik altijd nog een bijzondere gedachte vind na een jaar…) zag ik de felrode gloed van de ondergaande zon. Alsof de zon nog even wilde melden dat-ie best spectaculair kon zijn.

Koeien schetsen, Noordpolderweg Warffum, donderdag 16 augustus 2018

koeien schetsen

Er zijn drie deelnemers voor de workshop ‘koeien schetsen’. Dat is mooi. In het atelier leg ik uit hoe dat in z’n werk gaat en hoe je dat buiten doet. Vervolgens gaan we met de auto naar een plek in de Noordpolder. Daar weet ik een weiland met verschillende koeienrassen. Er staan blauwbonte koeien, roodbonte, witte en zwarte. Bovendien staan er behalve koeien ook kalfjes en stieren.

Het is schitterend weer, niet te warm, niet te koud, droog en vrij windstil. Beter kan eigenlijk niet. Ik heb tuinstoeltjes meegenomen zodat iedereen relaxed kan zitten. We hebben een heerlijk uurtje.
Die schetsen zijn pas echt leuk na een simpele toevoeging van kleurpotlood.

En wat ik mezelf had voorgenomen: ik heb een serie mooie foto’s gemaakt voor de volgende les.

De kleuren van Ewsum, Middelstum

De kleuren van Ewsum, Middelstum, donderdag 2 augustus 2018

kleuren van Ewsum

Dinsdag begonnen aan mijn project in de tuinen van Ewsum. Ik wilde heel graag een grote tekening maken die de sfeer van de tuinen weergeeft. Ik heb toestemming om bloemen te plukken en een plek om te werken in de theeschenkerij. Heerlijk. Buiten heerst op dit moment een tropisch klimaat, binnen valt het mee, en zit ik hard te werken.

De eerste bloem was een Phlox paniculata. Moeilijk, maar lekker vertakt, zodat ik er van alles achter kon plakken. De bedoeling is dat ik eerst een strook maak van grote bloemen met felle kleuren, dan een strook erachter met langere bloemen en pas op het laatst een aanvulling met grassen en knoppen. Na het tekenen van de Phlox moest ik dus wat kiezen wat bij die kleur past. Het werd een Rudbeckia nitida. Daarna een Zinnia. En vervolgens moest ik drie kleuren en vormen onthouden voordat ik de tuin inliep om er iets bij te zoeken. Dat vereiste concentratie, dus ik kon onderweg niet gezellig babbelen met iemand.

Nu ben ik aangeland bij de tweede rij bloemen, de langere, zoals de fantastische paarse Lobelia. Ik wil de prent zo fel mogelijk hebben van kleur, dus deze moet er absoluut bij, en de lichtblauwe Salvia: oooh wat een beauty.

Rode maan, spoorweg Warffum

Rode maan, spoorweg Warffum, vrijdag 27 juli 2018

rode maan

Gisteren even naar ‘stad’ geweest om kleurpotloden aan te vullen. Die koop ik bij een speciaalzaak. Ik gebruik het liefst Faber-Castell ‘Albrecht Dürer’, kleurpotloden met een aquarelfunctie (die ik overigens niet toepas). Ze zijn duurder dan de gewone. Maar omdat ik graag kleur met veel druk van mijn hand, houd ik van deze wat vettere kleurpotloden. Ik heb het gehouden bij een kapitale uitgaaf van 6 kleuren, dat is voorlopig genoeg, gezien de prijs van één potlood.

Er zat een mooie rode bij. Die wilde ik ’s avonds gebruiken voor de rode maan. Tenminste, die rode maan was aangekondigd en ik had het helemaal voorbereid. Ik had om een uur of negen de lucht getekend met silhouetten van de bomen en struiken in onze tuin. Later begreep ik dat de rode maan vooral bij een lege horizon bekeken moest worden, dus om tien uur ging ik met mijn man naar de spoorlijn, waar je ruim uitzicht hebt op de akkers ten zuiden van Warffum. Er stond een heel stel zwarte schimmen die gedag zeiden. Eéntje wenste er zelfs ‘Gelukkig Nieuwjaar’. Inderdaad was het ongeveer hetzelfde sfeertje, alleen warmer.

Er was een maan. Een heel kleintje. En hij had een kleurtje: bleek oranje. En er was Mars, en dat was toch nieuw.

Rode lathyrus, atelier

Rode lathyrus, atelier, zondag 22 juli 2018

rode lathyrus

Het is zondagmiddag dus het atelier is open. En vandaag wel heel letterlijk. Het is erg warm. Daarom staat de deur wijd open en tocht het lekker door. Je kunt van de winkel, door de lesruimte, door de tuinkamer, rechtdoor lopen naar de tuin.

Ik zit lekker achter mijn tekentafel en werk aan mijn kleurboek. Als pauzeobject teken ik even heel snel de Lathyrus die in een vaasje voor mijn neus op tafel staat. En het ruikt heerlijk. Ik heb de bloemen zelf gekweekt uit zaad dat ik ter plekke gezaaid heb in mijn nieuwe tuin. Alles groeit als kool en bloeit overdadig. Deze Lathyrusbloemen zijn diep wijnrood en de stelen en kelkjes grijsgroen.

Het vaasje heb ik vorig jaar gekocht bij een kringloopwinkel. Zomaar, omdat het 30 cent kostte en ik viel op de mooie kleurcombinatie. Laat dat nou exact dezelfde zijn als van deze Lathyrus. En het zijn ook nog eens de kleuren die we gaan gebruiken in het interieur van ons huis. Prachtige kleuren.

Tonen, Rottum

Tonen, Rottum, vrijdag 6 juli 2018

tonen Rottum

De les van vandaag vindt buiten plaats. Het is prachtig zonnig en 24 graden, zonder al te veel wind, ideaal dus. Ik heb stoeltjes meegenomen in de auto zodat we heerlijk kunnen zitten op een landweggetje met uitzicht op Rottum en Kantens. Ik zorg altijd dat ik contact heb met de boeren die langs komen. Verschillende boeren hebben hun wijsvinger al opgestoken – een nauwelijks waarneembaar gebaar – dus ik neem aan dat het daarmee in orde is.

De les gaat over potloodtonen. Hoe maak je een dorpje met bomen op een terp? Ik heb stiekem al gekozen voor de westkant van Rottum, omdat ik weet dat je daar de kerktoren kunt zien. Dat scheelt een stuk in de herkenning. Het was een heel gepuzzel. Toen we klaar waren met de les, zagen we deze sloot met uitzicht op Kantens in tegenlicht: .. mooi. Heel mooi, dat wel. Alleen moest ik even hard nadenken over de instructie. Hoe doe je dat? Welke beweging maak ik met mijn potlood en hoe geef ik de verschillende soorten planten aan?

Achteraan beginnen bij de horizonlijn. Die partij heel zacht grijs maken voor het tegenlicht. Dan de koeien. Ik maak even een voorbeeld links onder op mijn bladzijde: ‘een koe is een rechthoek met een driehoek eraan die naar beneden wijst, meer niet’.
Dan het riet. Dan het water. Dan het gras. ‘En hoe doe je dan dat licht op het gras?’ Geen idee, misschien wel gewoon niet.

Top