woensdag 25 maart 2020

Rust. Stilte. Maar dat is hier niet anders dan normaal. In de rest van het land werken mensen zich uit de naad om anderen te redden van de dood. Het corona-virus houdt de hele wereld in zijn greep.

Ik voel me schuldig hier in het zonnetje met de poes op aaiafstand. En mijn tekenspullen op de grond. Het is zulk prachtig weer dat ik mijn gele stoeltje heb meegenomen om rustig te tekenen in plaats van een snelle koude schets. En de poes ging mee, de schat. In Amersfoort gingen we altijd samen naar een gemaaid grasveldje tussen de crocussen, en hier zitten we op een wild grasje tussen de stinzenplanten, bijna hetzelfde dus. Ik zou alleen willen dat ik deze rust kon delen. Dat er meer mensen konden genieten van de sfeer en de inspiratie. Dat is nu even niet zo handig omdat we afstand van elkaar moeten houden. Dus doe ik het maar digitaal.

Ik zou iedereen die menselijk contact mist, willen adviseren: leg contact met de natuur. Het is een stille, bloeiende kracht die doorgaat, virus of geen virus. Elk jaar weer komen de knoppen aan de bomen. Elk jaar weer bloeien de hyacintjes. Geniet van de kracht, de rust en de levenslust van de natuur. Ik leef er al mijn hele leven van.

woensdag 18 maart 2020

Tien graden, maar dat zou je niet zeggen, er waait een gure wind. Ik teken vanuit een smal steegje aan de Hoofdstraat, waar ik een beetje uit de wind naast een muurtje kan zitten. En zelfs daar houd ik het niet lang uit.

De Berberisheg begint uit te lopen, ik zie hier en daar stukjes felgroen tussen het grijzige bruin. En de roodwitte vlag van een lange-afstandspad springt eruit op de lantaarnpaal. Links van het pad staat de enorme kastanjeboom die we vanuit ons huis ook kunnen zien; wat een beauty is dat toch. Hij heeft inmiddels heel dikke knoppen. Vlak boven het plaatje, uit het zicht, zit een dikke roze stip kleurstof op de stam. Daar bevindt zich een haak die we nodig hebben om de vlaggetjes aan op te hangen. Elk jaar voordat Roakeldais begint. Dat moet ik even uitleggen: ‘Op Roakeldais’ is een internationaal volksdansfestijn in Warffum. Uit allerlei landen van de wereld komen volksdansgroepen die hier in de buurt een overnachtingsplek vinden bij bewoners en een week lang het dorp op z’n kop zetten met optochten, voorstellingen, en spectaculaire shows. Voor dat doel is zelfs een speciale enorme hal gebouwd: de Roakeldaishal. En de bedoeling is dat de bewoners de straten versieren met lange lijnen vlaggetjes, die in een grote doos bij iemand op zolder staan. En ieder jaar is het weer een gedoe om te vinden aan welk punt we die ook al weer ophingen.

Die gedachten allemaal, in de kou. En tijdens de coronacrisis is het nog maar de vraag of Op Roakeldais wel doorgaat.

woensdag 11 maart 2020

ZON!! En meteen kijk ik anders. Nog niet naar alle bloemetjes, want die houden zich nog even in, maar naar het licht op de bomen, en de schaduwen. En het ruikt anders, bodemgeuren.

Ik zie iets geels langsvliegen en inderdaad: het is een citroentje. De eerste. En het lijkt op deze bladzijde of ik er meerdere zag, maar het is steeds dezelfde die ik getekend heb. Ik zag hem zelfs op een blaadje op de grond zitten en ben hem heel zachtjes zo dicht mogelijk genaderd en op mijn hurken kon ik hem heel rustig bekijken. Vooral het paarsbruine stukje onderaan zijn vleugels kon ik heel goed zien. En zelfs zijn kop, antennes en monddelen. Ietsje verderop zat een dikke aardhommel onder een blad., helemaal stil. En in de lucht tussen een paar blaadjes hing een spin op zijn kop onder een net. En ik zag twee lieveheersbeestjes, en als je die eenmaal ziet, zie je ze overal. En op allerlei bladeren van de Doronicum zaten bewegingsloos grijze vliegen. Wat veel diertjes al, ik moet nodig mijn ‘Kleinebeessiesboekje’ aanvullen.

Dat zie je allemaal alleen maar als je heel dichtbij bent, bijna zittend op de grond. En dat zegt iets over het weer en de tijd van het jaar. En over de temperatuur: dit doe je niet bij kou en ijzige wind. Dat vind ik zo leuk aan schetsen, de bladzijden wordt gaandeweg waarschijnlijk steeds rustiger en gedetailleerder.

woensdag 4 maart 2020

Het is 4 graden, maar de zon schijnt en dat maakt een heel verschil. Ik heb de neiging om ergens te gaan zitten, maar het is overal nat, dus dat gaat niet. Ik sta buiten de kerktuin en teken de zijkant van de kerk met het pad dat de tuin inloopt. Nog even en dit pad is niet meer te zien.

Nog een keer valt mijn aandacht op de prachtige stammen, nu met de spelende zon erop. Ik teken ze met een 9B potlood, zodat ik mooie contrasten kan maken. Ik heb een nieuw ingericht schoudertasje, waarin alle materialen die ik nodig zou kunnen hebben. Ik heb ze aan de buitenkant van het tasje bevestigd zodat ik ze heel snel kan pakken. Elke seconde telt bij het schetsen.
Ik hoef maar even na te denken en ik heb het goede materiaal. Er zit een penseelpen in, een houtskoolpotlood, een gewoon potlood, een aquarelpotlood, een vulpen, een zwarte balpen, een fineliner 0.05, en nog wat stiftjes.

Eigenlijk zit er nauwelijks kleur in deze tekening, maar de sfeer is goed. Tien minuten, meer is het niet.

donderdag 27 februari 2020

Het is guur en nat, 2 graden en zwaar bewolkt. Zo’n dag dat je binnen wilt blijven. Dus ik loop een beetje gebogen met mijn handen in handschoenen te huiveren door de kerktuin. Ik zal misschien toch iets moeten plukken en meenemen, al wil ik dat niet. Dat kan altijd nog en bovendien heeft het niets met schetsen te maken. Zitten is er niet bij vandaag, dus dat wordt iets snels. Ik kijk naar iets snels. Er zal toch wel iets snels en toch leuks zijn?

En dan valt de bodem me op. Mijn zoektocht naar een snel plaatje stopt meteen, gelukkig maar. Allerlei prachtige kleuren groen van verschillende planten die al volop aan de groei zijn. Straks worden sommige pollen zo hoog dat het een compleet ander beeld is. De lichtgroene voorjaars-zonnebloem is nu onderdeel van een harmonisch tapijt, maar het worden planten van een meter hoog. Dit is dus wel een uniek plaatje. Ook het daslook heeft lieve kleine blaadjes en de aronskelk heeft nog niet alles om zich heen bedolven. Kortom, dit gaat het worden.

Snel plaatje? Voor mij wel, het kostte me 5 minuten. Gauw naar binnen.