Rotstuin, Hortus, Haren

Rotstuin, Hortus, Haren, 1 juni 2017

rotstuin hortus Haren 1 juni 2017

Ik moest in ‘Stad’ zijn vandaag, dus ik besloot er meteen een bezoekje aan de Hortus aan vast te knopen. Daar was ik ooit een keer geweest maar dat is heel lang geleden. Ik herinner me dat ik een prachtige sprinkhaan aan het tekenen was in een terrarium, maar dat ik trilde van de koorts. En dat vond ik jammer, want tekenen is leuker dan ziek zijn, en zo’n mooi beest zou ik niet gauw weer zien.

Het was erg warm. De wandeling door de net aangelegde ‘Hondsrugtuin’ heet en het restaurant dus aangenaam. Ik besloot onder de overkapping te blijven zitten met uitzicht op het water en de overkant. Mooi, al die tintjes groen. Die heb ik uiteraard met mijn kleurkaartjes genoteerd en thuis ingevuld. Blijft over: de ruimte tússen de bomen, en dat weet ik niet meer. Eigenlijk moet ik dat dus ook opschrijven.

Daarna ben ik aan de overkant het paadje ingelopen dat ik getekend had. Dat bleek niet naar de rozentuin te gaan, maar naar de rotstuin (toe aan een nieuwe bril?). En dat is een absolute aanrader, wat een geweldige tuin. Een echte rotstuin, die lijkt op de bergen omdat er knoeperts van keien liggen, platte blokken graniet en treden van grote stukken leisteen. Daartussen tientallen donkere akeleien, ereprijzen en veel ander leuks. En vooral veel pollen anjers, die allemaal zo heerlijk geuren dat ik moet denken aan de enorme weide met prachtanjers in de Pyreneeën waar ik ooit liep. Door die geur en doordat je voortdurend naar beneden kijkt, waan je jezelf echt in de bergen. Compleet met horzels die me steken. En al dwalend en genietend kom je achter de berg op een smal asfaltpaadje tussen de bomen uit. Het lijkt echt alsof je van de helling afkomt terug onder de boomgrens. Een heel fijne ervaring.

Rotstuin, Hortus, Haren