Restaurant Ikea, Amersfoort

Restaurant Ikea, Amersfoort, dinsdag 1 maart 2016

Restaurant Ikea 1 maart 2016
Ideaal, bij Ikea. Je kunt met een kopje koffie op een zwartleren bank gaan zitten en uren schetsen. Moet je wel je etui meenemen en niet in de auto laten liggen, want dan kun je weer helemaal naar beneden, sterker nog, je moet de hele winkel door. Godzijdank zijn er kleine tussendoortjes, maar het is toch weer een hele wandeling. Enfin, een half uur later zit ik weer op die bank en is het restaurant overvol. Kennelijk gaan heel veel mensen speciaal hierheen om te lunchen. Veel grootouders met kleinkinderen trouwens.

Vlak voor me zitten een donkere moeder en dochter en op de bank daarachter een bloedmooie donkere vrouw met baby. Ze heeft een zwart shirtje aan met heel lage hals waardoor haar slanke nek mooi uitkomt. En ze houdt haar theeglas met waterplanten heel gracieus vast met haar lange vingers. Ze lijkt mij een fotomodel. En als ze dat niet is, kan ze het worden. Teken dat maar eens met een zwarte Pentel Brush! Dat is een penseel met inktreservoir waarmee elke penseellijn dodelijk kan zijn. Hetzelfde als sumi-é, maar dan in het wild. Heel, heel moeilijk. En toch wil ik het zo. Ik wil de spanning van een lijn die óf hartstikke fout is óf helemaal raak en prachtig. Het is een soort sport, die ik heerlijk vind. Dus: “… gewoon blijven oefenen …”, hoor ik mijn oude coach oom Bob in gedachten zeggen. Ik ben nu 57; leer ik het ooit?

Leuk, hoe je mensen ontmoet tijdens het schetsen. Modellen die het in de gaten hebben en zich afvragen wat ik doe, andere mensen die het proces zien en zich afvragen of het om een opdracht van mij gaat, kortom, er ontstaan heel subtiele ontmoetingen door middel van knipogen en snelle blikken.

Restaurant Ikea, Amersfoort