Polder Arkemheen, Nijkerk

Polder Arkemheen, Nijkerk, woensdag 23 december 2015

Polder Arkemheen 23 december 2015
Hoe mooi de vorige bladzijde ook was, het bevalt me niet. Het is te mooi en impliceert dat ik aan mijn tekentafel zit. Dat is tekenen dus. Ik wil een dagboek maken en geen platenboek. Daarmee val ik in dezelfde valkuil als al mijn leerlingen: zorgen dat het mooi wordt, vooral als het gepubliceerd moet worden. En ik maar roepen dat schetsen fouten maken is, en vallen en opstaan, en dat er altijd wel iets is wat je ervan leert. Confronterend hoor. Schetsen dus. OK. Daar gaat ie.

Ten eerste moet je zorgen voor een ervaring. Dat betekent dat je uit je huis moet komen. Er op uit, met de fiets of de auto, maar uit je huis, en vooral, weg van je tekentafel. Ten tweede: neem een doel. Dat kan een plek zijn waar je naar op weg gaat, of je er nu daadwerkelijk aankomt of niet, maar ook de zwerftocht op zich kan een doel zijn. Wat ook belangrijk is, is dat je tekenmateriaal meeneemt waarmee je alle kanten uit kunt. Niet te veel, maar iets wat tonen geeft, iets voor lijnen, iets wat uitgewassen kan worden, dat soort dingen. Dit keer had ik me beperkt tot een doosje met allerlei sanguine-tinten.

En dan heb je na anderhalf uur studeren één kopje van een kievit. Dat is alles wat er echt een beetje gelukt is. Soms zit het mee, soms zit het tegen. Maar dat éne kopje is wel heel fraai gelukt met mijn bruine Pentel Brush. En verder een bladzijde vol herinneringen: met geluid (van auto’s vooral) gedachten (ongeconcentreerd), beelden (veel te veel vogels), en gevoel (heel harde wind).

Polder Arkemheen, Nijkerk