Natuurdagboek week 11, Warffum

Natuurdagboek week 11, Warffum, woensdag 14 maart 2018

natuurdagboek week 11 14 maart 2018

De kerktuin in Warffum is flink onder handen genomen. Ik mis opeens van alles. Er is een hele haag Berberis weg. De Taxus, die enorm was, is tot ‘op het bot’ gesnoeid. En wat overblijft is een heel kaal gebeuren.

Restvorm. Daar lijkt het vandaag over te gaan. Ik ben begonnen met de gesnoeide Taxus te tekenen, omdat het me pijn doet. Ik weet dat hij weer stralend uitloopt, maar toch. Ik heb medelijden met de kinderen en de vogels die er hutten in bouwden. Je zult maar niet weten dat hij weer uitloopt, dan schrik je je toch een ongeluk? In mijn tekening blijft het een restvorm, dat is in tekentermen een vorm die overblijft tussen en naast de lijnen van de tekening. De lucht dus eigenlijk. Dat klopt ook met mijn gevoel: ik laat het even open, ik weet niet zo goed wat ik er mee moet.

Al struinend door de kerktuin vond ik verrassend veel andere dingen: bloemknoppen van de narcis, veel grotere bladeren van de boshyacint dan vorige week en zelfs een piepklein blauw knopje van de Scilla sibirica, de schat. En speenkruid. En vergeet-mij-nietje. Schieten jullie een beetje op, jongens? We wachten ‘reikhalzend’; wat ik me daarbij ook moet voorstellen.

Voor ik het wist zat ik opeens het huis aan de Hoofdstraat te tekenen. Dat was me eerder nooit zo opgevallen. Het is een leuk Gronings huis met mooie details. Dat het opeens opvalt komt natuurlijk doordat mijn geliefde Berberis weg is.
Alle nĂ¡ heb z’n voor.