IJskraag, Nijkerkernauw

IJskraag, Nijkerkernauw, woensdag 30 november 2016

nijkerkernauw 30 november 2016

Gisteren was het schitterend weer, mooie strakblauwe lucht, kleurtjes op de kale bomen, genieten gewoon. Maar ja, dat was gisteren, en toen had ik geen tijd. Mijn motto is: “elke dag is de moeite waard. Maak er wat van”. Dus ga ik vandaag op pad met al mijn spullen naar mijn geheime strandje bij het Nijkerkernauw. Ik kan daar met de auto naast de dijk parkeren en hoef alleen maar even de spullen over de dijk te sjouwen, dus er kan heel veel mee. Zelf ben ik warm ingepakt en ik heb koffie en appels bij me.

Eenmaal geïnstalleerd begin ik meteen te tekenen, want ik merk hoe koud de wind is en ik wil zo snel mogelijk aan het werk. Ik kijk om me heen. Het water staat zo laag dat er een heel stel grote stenen is vrijgekomen uit het water. Halverwege de stenen zitten kraagjes van heel dun ijs, prachtig van structuur. De kleine golfjes spelen tegen de plaatjes ijs aan en geven een heel speciaal geluid. Na een tijdje luisteren herken ik het: het klinkt als mijn oude speelgoedbestek waarmee ik mijn knuffels te eten gaf. Het lijkt ook op het geluid van heel oud dun glas, hoog en zacht rinkelend.

Ik besluit alleen te tekenen, want met aquarel werken vind ik te lang duren en het is te koud. Ooit las ik ergens: “de aquarelschilder heeft alleen de zomer als onderwerp, omdat zijn materiaal in de winter bevriest.” En zo is het.