Haan in de zon, onderweg

Haan in de zon, onderweg

Haan in de zon, onderweg, dinsdag 13 september 2016

haan onderweg 13 september 2016

Het is veel te heet om ergens in de natuur te gaan schetsen. Ik houd helemaal niet van die warmte. Voor mij is de zomer een soort winter en doe ik de dingen die je op lange winteravonden hoort te doen. Grote puzzels van 3000 stukjes en zo. Maar ja, in de winter geef ik juist les. En als ik geen les geef loop ik in de regen of wind. Conclusie: eigenlijk hoor ik thuis in Finland. Hoewel, als de opwarming doorzet moet het misschien Spitsbergen worden.

Deze haan zag ik in een flits. Een prachtige grote haan die op een stukje gras onder een treurwilg lag. Met een zonnetje op zijn kop waardoor zijn enorme kam en lel heel rood oplichtten, en een gedeelte van zijn mooie iriserende kleuren. Ik weet nog dat ik blauw en groen zag, maar waar precies weet ik niet meer. Het was een prachtig gezicht.

Deze schets heb ik uit mijn herinnering gemaakt. Dat doe ik als ik zo’n beeld graag wil onthouden, maar geen tijd of gelegenheid had om te schetsen. Vaak is dat zo met wilde dieren, mooie lichtval, zonsondergangen etc. Dingen die je vanuit de auto op een snelweg ziet, waar je niet even kunt stoppen. Thuis probeer ik de situatie met een paar lijntjes vast te leggen en met kleur de sfeer terug te halen. Meestal valt het resultaat van zo’n schets behoorlijk tegen, ook voor mij. Maar ja, het gaat om de herinnering. En uit je geheugen schetsen is een heel goede training voor het schetsen van bewegende dingen.