Grasanjer, atelier

Grasanjer, atelier, vrijdag 29 juni 2018

grasanjer

Vorig jaar was ik in de Hortus van Haren en toen viel ik als een blok voor de geweldige grasanjers die in de rotstuin groeien. Vooral de soort met een diep roodpaars hart vond ik prachtig. En de geur bracht me een paar duizend kilometer verderop naar de Pyreneeën en jaren terug. In een enorme weide vol met prachtanjers liep ik met mijn twee kleine dochters. Ik zal het nooit vergeten, die bedwelmende, zwaarzoete geur. En wat een variatie aan kleurtjes tussen hardroze en wit.

Dit jaar wilde ik hem tekenen en vroeg toestemming aan de Hortus om een exemplaar te plukken. Dat was best als ik me wilde melden. Het kwam er een tijdje niet van en toen ik toch uiteindelijk naar Haren ging, waren ze bijna allemaal uitgebloeid. Op één na. Ik heb hem laten ruiken aan de baliemedewerksters.

Volgend jaar beter. Dan ga ik een groot portret van ze maken met fantasieën en ontwerpen erbij. Kan ik me nu al op verheugen.