Futen, Emmaweg, ‘s-Graveland

Futen, Emmaweg, ‘s-Graveland, dinsdag 17 mei 2016

futen 's-graveland 17 mei 2016
Ik viel op dit schiereilandje stampvol gele en witte bloemen, dat ik al zag liggen vanaf de N 201. Vlak na de afslag ‘s-Graveland gaat de weg langs een sluisje met stenen muurtjes, en ik zag mezelf daar al zitten. Het was er alleen ontzettend druk met auto’s en heel smal. Dus kun je nergens parkeren. En alle plekjes die er zijn, zijn inritten van mooie huizen of er staat een bordje ‘Niet parkeren’. Uiteindelijk heb ik aan de kant van de weg gestaan, waar het waarschijnlijk ook niet mocht. Klaar met een mooi verhaal voor de eventuele politie.

Nou is dat niet bevorderlijk voor de innerlijke rust, dus daar begon het al mee. Vervolgens had ik behoorlijk last van al die langs snellende auto’s en fietsers. En dan was er ook nog eens zo veel te zien dat ik helemaal niet kon kiezen. Op dat √©ne kleine schiereilandje zaten eksters, koolmeesjes, mussen, kauwen, een reiger, twee meerkoeten, een waterhoentje en twee futen. In de boterbloemen liepen twee lieve paardjes. Mijn hemel, wat een dieren.

En net toen ik flink op weg was met mijn futenechtpaar aan de overkant van de sloot, werd de lucht wat meer bewolkt en begon het te zwermen van de kleine onweersvliegjes. Toen ging het echt niet meer. Het resultaat is een vrij onrustige schetspagina, die ik thuis zo goed mogelijk ‘ingekleurd’ heb. Veel geleerd over futen, wat een zorgzaam stel was dat.