Breitner, Rijksmuseum, Amsterdam

Breitner, Rijksmuseum, Amsterdam

Breitner, Rijksmuseum, Amsterdam, dinsdag 23 augustus 2016

breitner 23 augustus 2016

Ik gaf gisteren een excursie met de titel ‘Les van de Meesters’ in het Rijksmuseum. Een lesdag rond het studeren op schilderijen van de grote schilders uit de Nederlandse geschiedenis, door te schetsen in een klein boekje. Eén van de opdrachten was om je te laten verleiden door de schilderijen en niet bewust te zoeken naar het mooiste (of het makkelijkste) werk om te schetsen. Ik heb zelf meegedaan.

Dwalend door een zaal van het Rijksmuseum viel ik op een schilderij van Breitner dat heel bekend is: ‘de Gele Rijders’. Het is een schilderij met door de duinen rennende paarden en ruiters en het mooie ervan vind ik de enorme vaart die erin zit. Die vaart wordt nog eens versterkt door het aflopende perspectief, de kromme weg die men aflegt en het oplossen van de vormen in alleen vlekjes rood en geel aan het einde van de groep ruiters. Een mooi schilderij, maar voor mij is het ook nog speciaal omdat mijn opa van vaders kant bij de Gele Rijders was. Niet dat ik hem in levende lijve in uniform gezien heb, maar de familie heeft wel foto’s van hem in uniform te paard. Dus dan zal het wel. Ik vind het reuze stoer. Ik was gek op mijn opa, omdat hij net zoals ik altijd naar de grond liep te kijken en altijd met iets in zijn handen liep wat hij had opgeraapt. Het zit dus in de genen. En daarom sprak dit schilderij me aan.

De linker ’Breitner’ sprak me aan vanwege het schilderij zelf, en dan vooral het waanzinnig rood van de kimono die het liggende meisje draagt. Er zijn dus verschillende redenen waarom iets me aanspreekt, en dat vind ik boeiend. Daarom worden mijn schetsboekjes me zo dierbaar.