Bloeiende heide, Kootwijk

Bloeiende heide, Kootwijk

Bloeiende heide, Kootwijk, dinsdag 16 augustus 2016

kootwijk 16 augustus 2016

Als je over de A1 naar Apeldoorn rijdt, kom je bij Kootwijk langs een groot bosgebied dat in de winter altijd heel mooi is vanwege alle gekronkelde dennen. Ik besloot daar te gaan tekenen nu de heide bloeit. En verder nam ik me voor om rustig te tekenen met kleurpotlood. Dat houdt wel in dat ik al mijn rollen potloden moet meenemen naar de plek om te tekenen, en voor de zekerheid ook maar mijn aquarel en zo, want je weet maar nooit, en dat is een heel gesjouw. Vlak na de parkeerplaats zag ik een man aan een picknicktafel achter een laptop. Eerst moest ik lachen om het Monty Python-beeld, en toen ik vroeg of de hei erg ver weg was zei hij: ‘Geen idee, ik ben niet verder gekomen dan hier’. Leuk. Hij verder met zijn werk, ik ook.

De hei was maar vijf minuten lopen en ik vond een prachtig heuveltje met veel dennen om lekker in de schaduw te zitten. Ik heb mijn knalgele lage stoeltje neergezet en al mijn tekenspullen om me heen gedrapeerd. Wat voelt dat rijk! Vanaf het bergje had ik een prachtig uitzicht over heide, grassen en kleine boompjes. Ik heb anderhalf uur gedaan over het eerste plaatje (jawel, ik kan het wel). Ik heb het landschap precies zo gedetailleerd getekend als ik met bloemen zou doen. Ik doe zelden zo lang over iets, maar het was heel erg leuk om te doen en heerlijk om met al die kleurtjes te werken.

In de pauze ben ik op ‘Kleine beessies-jacht’ geweest, want er kwamen zo veel vlindertjes voorbij dat ik dat ook even moest vastleggen. Irritant als die vlinders hun vleugels dichtgeklapt houden, want dan kun je ze niet determineren. Tijdens het wachten zag ik even verderop een hagedisje en een sprinkhaan, maar eenmaal gekozen voor een vlinder moet je volhouden. Helaas, hij ging niet open.

Maar wat een dijk van een middag weer.