Rijpe oogst, Wageningen

Rijpe oogst, Wageningen

Rijpe oogst, Wageningen, dinsdag 26 juni 2018

rijpe oogst

Opeens was ik in Wageningen. Ik kom er oorspronkelijk vandaan en mijn man heeft er in een kunstcommissie gezeten. We zouden daar een try-out van een kunstproject bijwonen, en omdat we zouden overnachten bij vrienden, was het de reis meer dan waard.

De try-out was een succes, dus het project gaat door. Maar wat ik het grootste succes van gisteren vond, was het huis van deze vrienden in Wageningen. Tijdens het ontbijt heb ik alles heel zorgvuldig zitten bestuderen. De kleuren licht-zeegroen en donker bordeaux zijn de basiskleuren die overal terugkomen. Samen met een heel subtiel strookje goud soms. Verder zag ik heel veel donker-okergeel, een heel warme kleur, die me deed denken aan rijpe oogst. Deze kleuren komen door het hele huis terug, vooral het zeegroen. Maar het huis ademt niet de sfeer van designers, integendeel, het is een warm en heel gezellig kunsthuis van mensen die kunst maken en verzamelen, boeken (heel veel boeken) schrijven en lezen en vrienden uitnodigen en lekker eten en drinken. Zo’n huis als in de betere films. Overal staan beeldjes uit allerlei landen, prachtige kunstobjecten, schilderijen, foto’s, maar ook een gek knalroze voorwerp dat ik niet kon thuisbrengen. En een jukebox, middenin de kamer. Dus geen bedacht design, maar ontstane verzamelingen, organisch in het huis gegroeid. Ze gaan er niet prat op, pronken er niet mee. Een levend huis om in te leven.

Dank voor deze mooie ervaring. Het deed me denken aan het huis van mijn tekenleraar vroeger, het huis van mijn inspirator in Ruurlo, het huis van mijn schoolvriendin vroeger. Huizen van mensen die geïnteresseerd zijn in mooie dingen en zich ermee omringen.